- ΤΙΙΙΙΙΙΙ ωραίο δώρο είναι αυτό μαμά!!!!!!!
- Δεν είναι δώρο Σπαρκς. Μια σακ...
- ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΟΟΟΟΟ!!!! Άκου πώς κάνει χρατς χρατς όταν πηδάω επάνω!!
- Μα είναι απλά μια σ...
- ΜΗΝ ΤΟ ΞΑΝΑΠΕΙΣ! Είπαμε είναι δώρο και σ' ευχαριστώ που το άπλωσες στο πάτωμα για μένα!!!
- Απλά το άφησ...
- Και θα το αφήσεις ΑΠΛΩΜΕΝΟ οοοολο το Πάσχα, ναι;;; Αν θέλεις φυσικά σώα τα καλώδια που απέμειναν... Έλα πέτα μου πάλι το μπαλάκι εδώ πάνω!!!
- 

- Παρακαλώ την προσοχή σας! Ένα, δύο, ένα, δύο...Για να εξιλεωθώ για τους φορτιστές που έφαγα, η μαμά με έβαλ...εεε...αποφάσισα σήμερα να σας παρουσιάσω το βιβλίο της μαμάς μου. Καταρχάς, μυρίζει ωραία. Δευτερον, έχει τόσο ωραία υφή που με το ζόρι κρατιέμαι μην το μασουλήσω ΚΑΙ αυτό. Τώρα για το τι λέει θα σας γελάσω, γάτα είμαι, αν ήξερα να διαβάζω, θα είχα κατακτήσει τον κόσμο. Η μαμά λέει πως είναι κάτι που αρχίζει από "Π" αλλά εγώ από "Π" ξέρω μόνο το πατεδάκι μου.
- Sparks!
- Ναι μητέρα;
- Στο θέμα μας...
- Α ναι. Πρόκειται λοιπόν για ένα βιβλίο ποίησης που ακολουθεί τα μονοπάτια του ονείρου, της ζωής και του έρωτα και αγγίζει άλλοτε φωτεινές κι άλλοτε σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής για να φτάσει στην αυτογνωσία που είναι ο υπέρτατος προορισμός.
-
(Γλείφεται δήθεν αδιάφορα, σταματά και με κοιτά στα μάτια)
- Τι; Καλά δεν τα είπα;
- Μια χαρά... αλλά πώς....
- Δεν έχει πώς. Πιάσε ένα "Π" από πατέ τώρα να μασουλήσω, γιατί δεν το βλέπω καλά το βιβλίο σου!

- Sparks, γιατί δάγκωσες ΠΑΛΙ το καλώδιο του φορτιστή;
- Συκοφαντίες. Δεν ήμουν εγώ. Το κουνέλι ήταν.
- Δεν έχουμε κουνέλι στο σπίτι.
- Ε τότε ήταν ο σκύλος!
- Ούτε σκύλο έχουμε.
- Να πάρετε!
- Θα μου πεις γιατί έφαγες τον φορτιστή;
- Άσε με τώρα. Δε βλέπεις; Κοιμάμαι.
- Είναι ο 7ος που τρως!!!
- Ε και; Ήθελα να φορτίσω τις 7 ζωές μου! Ωχουυυ! Έλα τώρα, χάιδεψε πατουσάκι!
-