Tag

Halloween

Halloween Scream

31 Οκτωβρίου, 2026

Η ησυχία έμοιαζε ύποπτη, δεδομένου ότι η παμπ της γωνίας ήταν γεμάτη με θαμώνες που γιόρταζαν το Halloween πίνοντας. Έκανε λίγα αβέβαια βήματα πάνω στην υγρή άσφαλτο. Τα τακούνια της σκότωναν τη σιωπή, καθώς προσπαθούσε ν’ αποφύγει τους νερόλακκους που είχε σχηματίσει η απογευματινή μπόρα. Αυτή η παράξενη αίσθηση πως κάποιος την ακολουθούσε εδώ και λίγη ώρα, δεν έλεγε να φύγει. Έσφιξε τον γιακά του παλτό της, σηκώνοντας παράλληλα τους ώμους. Οι δυο καμπυλωτές κολώνες του δρόμου που έστεκαν σαν αναμμένες πανσέληνοι τής έμοιαζαν με δρεπάνια του Χάρου που απειλούσαν να θερίσουν τη ζωή της. Τα πέτρινα σπίτια απέπνεαν ένα κρύο που της πάγωνε την ψυχή. Έφερε τις χούφτες της στο στόμα και ξεφύσησε. Το ζεστό χνώτο μαλάκωσε κάπως την ταραχή της. Περπάτησε λίγο ακόμα στο υγρό σκοτεινό σοκάκι. Λίγο ακόμα και θα έφτανε στον κεντρικό δρόμο που έσφυζε από ζωή.

Πριν προλάβει να στρίψει, ακούστηκαν βήματα. Η τριβή της σόλας πάνω στη σκόνη της ασφάλτου την έκαναν ν’ ανατριχιάσει. Επιτάχυνε το βήμα της και σε λίγο βρέθηκε μπροστά σε μικρούς και μεγάλους μασκαράδες. Σκελετοί, μάγισσες, τέρατα, πριγκίπισσες, κολοκύθες και φαντάσματα τριγυρνούσαν ανυποψίαστοι και περνούσαν από σπίτι σε σπίτι ρωτώντας «φάρσα ή κέρασμα;» Αναμείχθηκε με το πλήθος και γύρισε διακριτικά να κοιτάξει προς την πηγή των βημάτων. Ένας άντρας ντυμένος με τη μάσκα του Scream έβγαινε από το στενό που μόλις είχε αφήσει πίσω της. Ανάσανε με ανακούφιση. Ένας ακόμα μασκαράς. Προχώρησε προσπερνώντας τους μεταμφιεσμένους που κινούνταν σε παρέες.

Κάθισε σ’ ένα παγκάκι και προσπάθησε να ηρεμήσει τους παλμούς της. Έβγαλε το κινητό της από την τσάντα για να κοιτάξει την ώρα. Το βλέμμα της πάγωσε. Η εικόνα του φόντου είχε αλλάξει. Μια μάσκα του Scream είχε αντικαταστήσει τη φωτογραφία της γάτας της. Έπιασε με το ένα χέρι το κεφάλι της και έσφιξε στη χούφτα της τα μαλλιά της. Πώς ήταν δυνατόν; Σήκωσε τα μάτια της κι έψαξε τριγύρω για βοήθεια. Αυτό που αντίκρυσε όμως έκανε τα χείλη της να τρέμουν. Οι μεταμφιεσμένοι, φορούσαν όλοι την ίδια στολή. Την ίδια ασπρόμαυρη τρομακτική μάσκα με το μακρόστενο στόμα. Από παντού έρχονταν κι άλλοι κι άλλοι. Όλοι πλησίαζαν εκείνη. Σκέπασε με τα χέρια της το πρόσωπό της κι άρχισε να ουρλιάζει με όλη της τη δύναμη, ώσπου πετάχτηκε κάθιδρη από τον καναπέ. Η γιρλάντα με τις φωτεινές κολοκύθες που κρεμόταν στο τζάκι αναβόσβηνε ανεπαίσθητα αραιώνοντας το σκοτάδι του σπιτιού. Στην τηλεόραση, η ταινία Scream 6 κόντευε στο τέλος της.