– Παρακαλώ την προσοχή σας! Ένα, δύο, ένα, δύο…Για να εξιλεωθώ για τους φορτιστές που έφαγα, η μαμά με έβαλ…εεε…αποφάσισα σήμερα να σας παρουσιάσω το βιβλίο της μαμάς μου. Καταρχάς, μυρίζει ωραία. Δευτερον, έχει τόσο ωραία υφή που με το ζόρι κρατιέμαι μην το μασουλήσω ΚΑΙ αυτό. Τώρα για το τι λέει θα σας γελάσω, γάτα είμαι, αν ήξερα να διαβάζω, θα είχα κατακτήσει τον κόσμο. Η μαμά λέει πως είναι κάτι που αρχίζει από “Π” αλλά εγώ από “Π” ξέρω μόνο το πατεδάκι μου.
– Sparks!
– Ναι μητέρα;
– Στο θέμα μας…
– Α ναι. Πρόκειται λοιπόν για ένα βιβλίο ποίησης που ακολουθεί τα μονοπάτια του ονείρου, της ζωής και του έρωτα και αγγίζει άλλοτε φωτεινές κι άλλοτε σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής για να φτάσει στην αυτογνωσία που είναι ο υπέρτατος προορισμός.
– 
(Γλείφεται δήθεν αδιάφορα, σταματά και με κοιτά στα μάτια)
– Τι; Καλά δεν τα είπα;
– Μια χαρά… αλλά πώς….
– Δεν έχει πώς. Πιάσε ένα “Π” από πατέ τώρα να μασουλήσω, γιατί δεν το βλέπω καλά το βιβλίο σου!
