- Sparks, γιατί με κοιτάς έτσι;

- Σε φοβάμαι, μητέρα.

- Με φοβάσαι;;; Γιατί, αγάπη μου; Εγώ σε λατρεύω! 😍

- Θα το δεχτώ, αφού μου πεις πώς φτιάχτηκαν αυτές οι παντόφλες! Ψάχνομαι τόση ώρα και ευτυχώς δε μου λείπει ούτε πόδι ούτε χέρι. Λέγε! Ποιο ζώο θυσιάστηκε για να γίνουν;

- ΤΙ ΛΕΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;;; Πας καλά; Τι ζώο;

- Μα είναι φως φανάρι, αφού μοιάζουν με τα σχέδια της γούνας μου! Τάμπι χρησιμοποίησαν!

- Sparks μου, οι παντόφλες έχουν σχέδιο λεοπάρ!

- Ιιιιιιι αγγίξατε και τις μεγάλες γάτες τώρα; Αυτές είναι υπό εξαφάνιση! Σα δε ντρέπεστε!

- Παιδί μου, σύνελθε! Πλαστικές είναι οι παντόφλες! Το σχέδιο είναι τυπωμένο!

- Ε πες το τόση ώρα κι έχει πάει η καρδιά μου στην Κούλουρη και δεν ξέρω και πού είναι αυτό!

- Και δε μου λες, πες ότι μπερδεύτηκες. Με έχεις εμένα για άνθρωπο που θα ήθελε το κακό των ζώων;

- Πολύ ωραίες οι παντόφλες σου, μητέρα! Και τώρα που τρίβομαι πάνω τους, διαπιστώνω πως πρέπει να είναι και πολύ αναπαυτικές!

- Μην αλλάζεις κουβέντα, Sparks!

- Ποια κουβέντα καλέ; Εγώ ήθελα να σε επαινέσω που έχεις τόσο ωραίο γούστο και να ρωτήσω αν μπορώ έτσι να βολευτώ εδώ δίπλα τους, που ταιριάζουμε και τόσο πολύ! Να! Κοίτα!

- 🙄

- Μα τι καλή μανούλα που έχω εγώ!

- Μαλαγάνα!!!

- 😸

- Μητέρα, τι βιβλίο είναι αυτό;
- Τα αγγλικά της αδερφής σου.
- Νόστιμο φαίνεται...
- Τι;;;;
- Εεεε...θέλω να πω...γιατί την παιδεύεις και της κάνεις αγγλικά καλοκαιριάτικα;
- Γιατί πρέπει να τελειώσει την ύλη. Εσένα τι σε νοιάζει;
- Ε πώς; Αδελφική αλληλεγγύη!
- Μάλιστα!
- Και γιατί της μαθαίνεις αγγλικά;
- Επειδή είναι η γλώσσα που μιλούν οι περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως.
- Σαχλαμάρες!
- Σαχλαμάρες;;
- Φυσικά! Σιγά μην είναι τα αγγλικά η παγκόσμια γλώσσα.
- Και ποια είναι;
- Τα γατίσια!
- Μα οι άνθρωποι είναι περισσότεροι από τις γάτες, πώς γίνεται να είναι τα γατίσια;
- Μα δεν την μιλούν μόνο οι γάτες!
- Αλλά ποιος άλλος;
- Οι σκύλοι που μαθαίνουν ξένες γλώσσες! Συγκεντρώσου, καλέ μητέρα! Τη μιλούν και οι ιδιοκτήτες τους!
- Εγώ όποτε σου μιλάω γατίσια, δεν απαντάς!
- Δεν έχεις καλή προφορά! Χρειάζεσαι βελτίωση!
- Μάλιστα, κυρία δασκάλα. Μήπως να μου βάλετε κι ασκήσεις για το σπίτι;
- Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα! Δεν επιτρέπεται συγγραφέας πράγμα να μιλάς μόνο ανθρώπινες γλώσσες! Πώς θα διηγηθείς μια ιστορία από άλλη οπτική; Χρειάζεται να βγεις από το ανθρώπινο σαρκίο σου και να νιώσεις τη γούνα στο πετσί σου.
- Sparks, τι λες;
- Άσε με τώρα, εμπνέομαι! Έχω να βγάλω ύλη για διάβασμα! Θα σε βάλω στα Juniors για αρχή να δω πώς τα πας και μετά βλέπουμε.
- Θα κάνεις και στην αδερφή σου;
- Η αδερφή μου τα μιλάει άπταιστα! Γι' αυτό κοίτα να μην την ταλαιπωρείς και να τελειώνετε πια αυτό το βιβλίο... που δεν έχει και γάτες!
- Ε δεν μπορούν να υπάρχουν παντού γάτες!
- Όταν τα γατίσια γίνουν η γλώσσα του μέλλοντος, θα σου πω εγώ!
- Τι είπες;
- Τίποτα! Τι θα πει "εκεκεκεκ" ρώτησα.
- Α αυτό το ξέρω! Είναι ο ήχος που προειδοποιεί ότι υπάρχει θήραμα.
- Εύγε, γατί μου! Φέρε μου τον έλεγχο να σου βάλω άριστα!

- Sparks! Τι όμορφη που είσαι όταν ξαπλώνεις εδώ δίπλα μου!
- Πάντα είμαι όμορφη, μητέρα, αλλά ευχαριστώ!
- Το ξέρεις ότι για χάρη σου άδειασα αυτό το ράφι;
- Το ξέρω κι έχω να πω ότι είναι πολύ βολικό και να μη διανοηθεί να πάψει να είναι!
- Και ξέρεις ότι τώρα δεν έχω πού να βάλω τα βιβλία μου;
- Να πάρεις μια τρίτη βιβλιοθήκη ή να σταματήσεις να παίρνεις βιβλία!
- ΤΙΙΙΙ;;;
- Πλάκα κάνω, μητέρα! Μη συγχύζεσαι! Να! Έλα θα σου κάνω πατουσάκια να ηρεμήσεις!
- Μισό μισό, να σε βγάλω βίντεο! Το απαιτεί και το κοινό σου!
- Ποιο κοινό μου;
- Οι άνθρωποι που θέλουν να σε βλέπουν και να μαθαίνουν για σένα!
- Μπα! Υπάρχουν τέτοιοι; Και σαν τι θέλουν να μάθουν τώρα;
- Όχι κάτι συγκεκριμένο, απλά να σε δουν σε βίντεο.
- Καλά. Τράβα με να κάνω πατουσάκια, λοιπόν. Θα γουργουρίσω και λίγο, αλλά όχι πολύ δυνατά. Δε θα βραχνιάσουμε κιόλας γι' αυτό το "κοινό"!
-
- Άντε τράβα, γιατί θέλω να κάνω και μπάνιο! Έμεινα που έμεινα στο ράφι, μην πιάσω και σκόνη σαν τα βιβλία σου!

- Sparks, τι κάνεις μέσα στη μπανιέρα;
- (Ωχ μας πιάσανε!) Τι να κάνω, μητέρα; Μπάνιο;
- Μπάνιο;
- Ναι, μπάνιο! Περίεργο σου φαίνεται;
- Με κλειστή βρύση;
- Εμ τι; Με ανοιχτή;
- Φυσικά! Έτσι γίνεται το μπάνιο!
- Θες να πεις πως όταν μπαίνεις εδώ μέσα βρέχεσαι;
- Ακριβώς!
- Γιατιιιι;
- Βρέχομαι και σαπουνίζομαι για να καθαριστώ!
- Γλώσσα δεν έχεις να γλειφτείς; Εεε...Θέλω να πω, εγώ νόμιζα πως "μπάνιο" είναι να μπαίνεις εδώ μέσα που είναι δροσερά και να δροσίζεσαι.
- Όοοχι. Το μπάνιο προϋποθέτει νερό.
- Ευχαριστώ τότε, αλλά δε θα πάρω.
- Τότε βγες από τη μπανιέρα.
- Μπα, θα κάτσω λίγο ακόμα, αν δε σε πειράζει. Είπαμε, έχει δροσιά. Θα επιθεωρήσω λίγο κι αυτή τη βρύση να βεβαιωθώ ότι δε στάζει. Δεν ανοίγει από μόνη της, ε;
- Όχι, μην ανησυχείς.
- Εντάξει, λοιπόν! Άσε με να κάνω το "μπάνιο" μου. Α και κλείσε και την κουρτίνα. Θέαμα με έκανες!

- Sparks, τι κάνεις εκεί;
- Τι κάνω; Μαζεύω το χαλί! Μάιος έφτασε, μέχρι πότε θα τα έχουμε στρωμένα;
- Κι από πότε σ' έπιασε εσένα η νοικοκυροσύνη;
- Ε καλά, με ενοχλεί και λίγο όταν τρέχω και σπινιάρω.
- Α ώστε έτσι... Είπα κι εγώ!
- Και για πες, πότε θα βάλεις τα καλοκαιρινά χαλιά;
- Ποια καλοκαιρινά χαλιά; Το καλοκαίρι δε βάζουμε χαλιά!
- Κι εγώ πού θα ξαπλάρω να λιάζομαι;
- Στις άπειρες φωλιές σου ή στο δροσερό πάτωμα.
- Ιιιιιιι και τι με πέρασες να κυλιέμαι στα πλακάκια; Χαλάκι;
- Αφού αυτό κάνεις!
- Συκοφαντίες! Τέλος πάντων, σαν να έβαλε κρύο μου φαίνεται. Μια χαρά είναι το χαλί. Που θες και να το σηκώσεις ακόμα δε μπήκε ο Μάιος!
- Μα εσύ...
- Μια χαρά είναι είπα! Μαλακό μαλακό!(Που θα με πεις εμένα χαλάκι!) Ό,τι πρέπει για την εποχή! (Ακούς εκεί! Κοτζάμ γάτα!) Άντε και καλό μας μήνα!

- Μητέρα, τι κάνεις εκεί; Πάλι γράφεις;
- Ναι, Σπαρκς μου!
- Για μένα;
- Όχι, δε γράφω για σένα. Γράφω ένα μυθιστόρημα.
- Παραμύθι δηλαδή.
- Όχι ακριβώς...για μεγάλους είναι.
- Κι οι μεγάλοι δε διαβάζουν παραμύθια;
- Εεε... Διαβάζουν ιστορίες.
- Και τι διαφορά έχουν οι ιστορίες από τα παραμύθια;
- Μμμ... οι ιστορίες διηγούνται γεγονότα που βασίζονται στην πραγματικότητα, ενώ τα παραμύθια διδάσκουν νοήματα μέσα από σύμβολα και εικόνες. Κατάλαβες;
- Όχι, αλλά ωραία το είπες! Και δε μου λες σ' αυτό το μυθιστόρημα θα έχει γάτες;
- Όχι, δε θα έχει.
- Άρα δε θα έχει και λιχουδιές, ε;
- Όχι, Σπαρκς μου! Λιχουδιές έχει στο συρτάρι.
- Στο στομάχι μου όμως;
- Θέλει λιχουδιά το κορίτσι μου;
- Ε τι σου λέω τόση ώρα; Να! Γουργουρίζει το στομάχι μου!
- Αυτό μου φαίνεται πραγματικά σαν παραμύθι!
- Όχι σου λέω! Είναι ιστορία βγαλμένη από τη ζωή!
- 

- Μητέρα, τι είναι το Πάσχα;
- Γιορτή, Sparks μου. Τιμούμε τα πάθη του Χριστού και γιορτάζουμε την Ανάστασή Του.
- Κι αυτά τα κόκκινα μπαλάκια που κοπανάγατε το ένα πάνω στο άλλο τι είναι;
- Δεν ήταν μπαλάκια! Ήταν αβγά.
- Αβγά; Και γιατί ήταν κόκκινα;
- Τα βάφουμε για να συμβολίσουμε τη χαρά μας που ο Χριστός αναστήθηκε.
- Μάλιστα. Και δε μου λες, το έλατο κι αυτό το Πάσχα το στολίζετε;
- Όχι. Αυτό είναι χριστουγεννιάτικο.
- Πάσχα δεν είπες ότι είχατε;
- Ναι.
- Και γιατί έχεις χριστουγεννιάτικο έλατο πάνω στη βιβλιοθήκη;
- Το έχω αφήσει ξεστόλιστο σαν διακοσμητικό φυτό.
- Μάλιστα. Και από το Πάσχα τι θα αφήσεις ξεστόλιστο για τα Χριστούγεννα; Αβγά;
- Όχι, Sparks μου! Αυτά τα φάγαμε.
- Κι εμένα δε μου έδωσες ένα εορταστικό μεζεδάκι, ε;
- Μα δεν τρως αβγά!
- Κρίμα. Κι έλεγα να σου ποζάρω δίπλα σ' αυτό το χριστουγεννιάτικο έλατο, έτσι για το καλό του Πάσχα!
- Τι θα έλεγες για κονσερβάκι με αρνί;
-  Καλά είμαι έτσι;
- Κούκλα! 

- ΜΑΜΑΑΑΑΑ!!!
- Τι έπαθες, παιδί μου, και φωνάζεις;
- Ένα μαμούνι!
- ΠΟΥ;
- Εκεί στον τοίχο!
- Καλέ, αυτό είναι μύγα!
- Ε μαμούνι! Το ίδιο λέμε!
- Δε θα το κυνηγήσεις;
- Μισό, το λοκάρω! Εκεκεκεκ! (ήχος που κάνουν τα γατιά όταν δουν θήραμα)
- Αχ τι γλυκούλα που είσαι, όταν το κάνεις αυτό!
- Μητέρα, με αποσπάς! Και δεν είμαι γλυκούλα! Είμαι θηρευτής!
- Συγγνώμη, Σπαρκς μου. Δεν ξαναμιλάω, κάνε δουλειά σου!
- Τώρα μου έφυγε η όρεξη. Κι αυτή η μύγα, πώς την είπες, δεν κινείται. Δεν έχει γούστο έτσι. Είναι πολύ εύκολο.
- Δηλαδή λες ότι ενδιαφέρον έχει μια πρόκληση όταν σε ωθεί να προσπαθήσεις, αλλιώς δεν είναι πρόκληση, ε;
- Τι;
- Τίποτα κάτι δικά μου!
- Καλά. Φέρε τώρα το λέιζερ να παίξουμε και θα πιάσω τη μύγα όταν ξυπνήσει.
- Μα δεν είναι καλύτερα να την πιάσεις στον ύπνο;
- Πφφφ τίποτα δεν καταλαβαίνεις και με προκαλείς να σε δαγκώσω! Χμμμ...για έλα λίγο πιο κοντά να σου πω κάτι! Να! Γυρνάω και κοιλίτσα! Έλα να χαϊδέψεις, καλή μου μύγα...εεε...μητέρα!

- Μητέρα, μπορείς να κλείσεις λίγο το παράθυρο;
- Γιατί Sparks μου; Άσε να μπει λίγος ήλιος!
- Δεν μπορώ ν' ακούω άλλο τις γάτες της αυλής να τσακώνονται. Μου έχουν πάρει τ'αυτιά!
- Ε...ναι. Δεν τσακώνονται.
- Αφού ουρλιάζουν σαν παλαβές!
- Έτσι κάνουν όταν ζευγαρώνουν.
- Ζευγαρώνουν;
- Νομίζω, μικρή μου, πως ήρθε η στιγμή να μιλήσουμε για τις μελισσούλες και τα λουλουδάκια...
- Ποιες μέλισσες και λουλούδια, καλέ μητέρα; Για γάτες μιλάμε τώρα! Τα 'χεις χάσει τελείως ή γράφεις πάλι παραμύθι;
- Όχι...να...δηλαδή...να σου εξηγήσω.
- Να κλείσεις το παράθυρο είπα. Δεν μπορώ να τις ακούω. Λένε πολύ επιθετικά πράγματα μεταξύ τους και μου χαλάνε το ζεν.
- Σαν τι λένε δηλαδή;
- Α δε μου επιτρέπει η διαγωγή μου να σου πω. Κάτι για... "μελισσούλες και λουλουδάκια".

- Κοίτα Sparks! Έτσι σε φαντάζεται το ΑΙ αν ήσουν άνθρωπος!
- Το ποιο;
- Το Chatgpt, ντε. Η τεχνητή νοημοσύνη.
- Και που με ξέρει; Στον ύπνο του μ' έβλεπε;
- Ανέβασα φωτογραφία σου και σε έφτιαξε.
- Και γιατί δεν ανέβασες δικιά σου να σε κάνει γάτα;
- Α εγώ έχω μπιφ με το gpt!
- Που'ν'το; Και γιατί το δίνεις σ' αυτό κι όχι σε μένα; 
- Ποιο καλέ;
- Το μοσχαράκι!
- Όχι, δεν κατάλαβες! Εννοώ ότι δεν το πολυσυμπαθώ και δε θέλω να μοιράζομαι μαζί του πληροφορίες για μένα. Μόνο διαδικαστικά το ρωτάω.
- Α ωραία είσαι! Δε βάζεις δικιά σου φωτογραφία, αλλά τη δική μου τη μοστράρισες! Μητέρα να σου πετύχει!
- Ε εσύ τι θα παθεις; Γάτα είσαι! Το πολύ πολύ να σε ματιαξουν!
- Και δεν είναι σοβαρό αυτό; Άσε που υπάρχουν και τα GDPR!
- Τα ποια; 
- Τα προσωπικά δεδομένα, ντε! Ντιπ δεν ξέρεις;
- Μωρέ εγώ τα ξέρω! Εσύ πού τα έμαθες;
- Εμ τι νόμιζες, μητέρα; Περιστέρια σελώνω;
- Μααλιστα. Τέλος πάντων, για πες. Σ' αρέσει;
- Ντάξει καλή μ' έκανε! Δε με χαλάει. Και το μαλλάκι ωραίο. Έχει γούστο αυτός ο Τζιπιτής. Πατεδάκι όμως δεν έβαλε.
- Αφού σε έκανε άνθρωπο. Τρώνε οι άνθρωποι πατέ;
- Σωστά. Ένα πιτογυράκι τότε. Με απ' όλα. Θα περιμένω στην κουβέρτα μου. Και να μην αργήσει, πες του. Έχει φύγει το παιδί.