- Μητέρα, τι είναι το Πάσχα;
- Γιορτή, Sparks μου. Τιμούμε τα πάθη του Χριστού και γιορτάζουμε την Ανάστασή Του.
- Κι αυτά τα κόκκινα μπαλάκια που κοπανάγατε το ένα πάνω στο άλλο τι είναι;
- Δεν ήταν μπαλάκια! Ήταν αβγά.
- Αβγά; Και γιατί ήταν κόκκινα;
- Τα βάφουμε για να συμβολίσουμε τη χαρά μας που ο Χριστός αναστήθηκε.
- Μάλιστα. Και δε μου λες, το έλατο κι αυτό το Πάσχα το στολίζετε;
- Όχι. Αυτό είναι χριστουγεννιάτικο.
- Πάσχα δεν είπες ότι είχατε;
- Ναι.
- Και γιατί έχεις χριστουγεννιάτικο έλατο πάνω στη βιβλιοθήκη;
- Το έχω αφήσει ξεστόλιστο σαν διακοσμητικό φυτό.
- Μάλιστα. Και από το Πάσχα τι θα αφήσεις ξεστόλιστο για τα Χριστούγεννα; Αβγά;
- Όχι, Sparks μου! Αυτά τα φάγαμε.
- Κι εμένα δε μου έδωσες ένα εορταστικό μεζεδάκι, ε;
- Μα δεν τρως αβγά!
- Κρίμα. Κι έλεγα να σου ποζάρω δίπλα σ' αυτό το χριστουγεννιάτικο έλατο, έτσι για το καλό του Πάσχα!
- Τι θα έλεγες για κονσερβάκι με αρνί;
-  Καλά είμαι έτσι;
- Κούκλα! 

- ΜΑΜΑΑΑΑΑ!!!
- Τι έπαθες, παιδί μου, και φωνάζεις;
- Ένα μαμούνι!
- ΠΟΥ;
- Εκεί στον τοίχο!
- Καλέ, αυτό είναι μύγα!
- Ε μαμούνι! Το ίδιο λέμε!
- Δε θα το κυνηγήσεις;
- Μισό, το λοκάρω! Εκεκεκεκ! (ήχος που κάνουν τα γατιά όταν δουν θήραμα)
- Αχ τι γλυκούλα που είσαι, όταν το κάνεις αυτό!
- Μητέρα, με αποσπάς! Και δεν είμαι γλυκούλα! Είμαι θηρευτής!
- Συγγνώμη, Σπαρκς μου. Δεν ξαναμιλάω, κάνε δουλειά σου!
- Τώρα μου έφυγε η όρεξη. Κι αυτή η μύγα, πώς την είπες, δεν κινείται. Δεν έχει γούστο έτσι. Είναι πολύ εύκολο.
- Δηλαδή λες ότι ενδιαφέρον έχει μια πρόκληση όταν σε ωθεί να προσπαθήσεις, αλλιώς δεν είναι πρόκληση, ε;
- Τι;
- Τίποτα κάτι δικά μου!
- Καλά. Φέρε τώρα το λέιζερ να παίξουμε και θα πιάσω τη μύγα όταν ξυπνήσει.
- Μα δεν είναι καλύτερα να την πιάσεις στον ύπνο;
- Πφφφ τίποτα δεν καταλαβαίνεις και με προκαλείς να σε δαγκώσω! Χμμμ...για έλα λίγο πιο κοντά να σου πω κάτι! Να! Γυρνάω και κοιλίτσα! Έλα να χαϊδέψεις, καλή μου μύγα...εεε...μητέρα!

- Μητέρα, μπορείς να κλείσεις λίγο το παράθυρο;
- Γιατί Sparks μου; Άσε να μπει λίγος ήλιος!
- Δεν μπορώ ν' ακούω άλλο τις γάτες της αυλής να τσακώνονται. Μου έχουν πάρει τ'αυτιά!
- Ε...ναι. Δεν τσακώνονται.
- Αφού ουρλιάζουν σαν παλαβές!
- Έτσι κάνουν όταν ζευγαρώνουν.
- Ζευγαρώνουν;
- Νομίζω, μικρή μου, πως ήρθε η στιγμή να μιλήσουμε για τις μελισσούλες και τα λουλουδάκια...
- Ποιες μέλισσες και λουλούδια, καλέ μητέρα; Για γάτες μιλάμε τώρα! Τα 'χεις χάσει τελείως ή γράφεις πάλι παραμύθι;
- Όχι...να...δηλαδή...να σου εξηγήσω.
- Να κλείσεις το παράθυρο είπα. Δεν μπορώ να τις ακούω. Λένε πολύ επιθετικά πράγματα μεταξύ τους και μου χαλάνε το ζεν.
- Σαν τι λένε δηλαδή;
- Α δε μου επιτρέπει η διαγωγή μου να σου πω. Κάτι για... "μελισσούλες και λουλουδάκια".

- Κοίτα Sparks! Έτσι σε φαντάζεται το ΑΙ αν ήσουν άνθρωπος!
- Το ποιο;
- Το Chatgpt, ντε. Η τεχνητή νοημοσύνη.
- Και που με ξέρει; Στον ύπνο του μ' έβλεπε;
- Ανέβασα φωτογραφία σου και σε έφτιαξε.
- Και γιατί δεν ανέβασες δικιά σου να σε κάνει γάτα;
- Α εγώ έχω μπιφ με το gpt!
- Που'ν'το; Και γιατί το δίνεις σ' αυτό κι όχι σε μένα; 
- Ποιο καλέ;
- Το μοσχαράκι!
- Όχι, δεν κατάλαβες! Εννοώ ότι δεν το πολυσυμπαθώ και δε θέλω να μοιράζομαι μαζί του πληροφορίες για μένα. Μόνο διαδικαστικά το ρωτάω.
- Α ωραία είσαι! Δε βάζεις δικιά σου φωτογραφία, αλλά τη δική μου τη μοστράρισες! Μητέρα να σου πετύχει!
- Ε εσύ τι θα παθεις; Γάτα είσαι! Το πολύ πολύ να σε ματιαξουν!
- Και δεν είναι σοβαρό αυτό; Άσε που υπάρχουν και τα GDPR!
- Τα ποια; 
- Τα προσωπικά δεδομένα, ντε! Ντιπ δεν ξέρεις;
- Μωρέ εγώ τα ξέρω! Εσύ πού τα έμαθες;
- Εμ τι νόμιζες, μητέρα; Περιστέρια σελώνω;
- Μααλιστα. Τέλος πάντων, για πες. Σ' αρέσει;
- Ντάξει καλή μ' έκανε! Δε με χαλάει. Και το μαλλάκι ωραίο. Έχει γούστο αυτός ο Τζιπιτής. Πατεδάκι όμως δεν έβαλε.
- Αφού σε έκανε άνθρωπο. Τρώνε οι άνθρωποι πατέ;
- Σωστά. Ένα πιτογυράκι τότε. Με απ' όλα. Θα περιμένω στην κουβέρτα μου. Και να μην αργήσει, πες του. Έχει φύγει το παιδί. 

- Sparks, τι κάνεις εκεί, παιδί μου, και στέκεσαι σαν άγαλμα;
- Μαζεύω βιταμίνη D.
- Μάλιστα...και γιατί έχεις τόσο άγριο ύφος;
- Δεν είναι άγριο, μητέρα. Είναι μπλαζέ.
- Μαάλιστα... Δεν ήξερα ότι χρειάζονται και οι γάτες βιταμίνη D.
- Αν ενδιαφερόσουν περισσότερο για το πλάσμα που σε φιλοξενεί, θα το ήξερες.
- Τι εννοείς "με φιλοξενεί";
- Φεύγεις κάθε μέρα από το σπίτι;
- Φεύγω.
- Εγώ φεύγω καθόλου;
- Όχι.
- Άρα ποιανού είναι το σπίτι;
-  Τι λογική είναι αυτή;
- Γατίσια! Άσε με τώρα, σε παρακαλώ, να απολαύσω τον ήλιο μου και να θυμηθώ τα παλιά καλά χρόνια της Αιγύπτου.
- Μάλιστα, μεγαλειοτάτη.
- Έτσι μπράβο!

Αφήνω πάνω στο κρεβάτι τα ρούχα που μόλις είχα μαζέψει από την απλώστρα και κάθομαι για λίγο στο γραφείο. Ξαφνικά ακούω έναν ήχο μασουλήματος. Πετάγομαι πάνω, γνωρίζοντας ότι αυτό που θα αντικρίσω δε θα είναι καλό...
Και δεν ήταν.

- Sparks ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΕΙ;;;;;
- (Ωχ μας πιάσανε ) Μασουλάω, μητέρα.
- ΤΙ ΜΑΣΟΥΛΑΣ;;;
- Νομίζω παντζάρια, αν κρίνω από το χρώμα.
- ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΖΑΡΙΑ! ΕΙΝΑΙ Η ΜΠΛΟΥΖΑ ΜΟΥ!!!!
- Μητέρα, χαμήλωσε λίγο τον τόνο της φωνής σου! Ξέρεις ότι οι γάτες δεν αγαπάμε τη φασαρία...
- Κι εγώ αγαπούσα αυτήν τη μπλούζα, αλλά την ΕΦΑΓΕΣ!!!
- Α μπλούζα ήταν; Γι' αυτό είχε λίγο στυφή γεύση; Είπα κι εγώ!
- Δε σου πήρα ένα κάρο φυσικά ξυλαράκια με catnip; Αντί να μασουλάς αυτά μασουλάς τη μπλούζα μου; Είσαι σοβαρή;;!!!
- Καταρχάς, δεν είμαι σαράκι να μασουλάω ξύλα. Κατά δεύτερον, αυτά είναι ωραία για να τρίβομαι πάνω τους, δεν ήξερα ότι μασουλιούνται κιόλας! Άκου ξύλο! Να μου μπει και καμιά σκλήθρα!
- Μωρέ θα φας ξύλο και θα 'ναι όλο δικό σου!!! (Ελληνίδα μάνα mode on...)
- Τι είπατε, μητέρα; (γουρλώνει cute μάτια)
-  Τίποτα, λέω, την επόμενη φορά διάλεξε τουλάχιστον καμιά παλιά μπλούζα και φρόντισε να μην καταπιείς κομμάτι και σε τρέχουμε! Εντάξει, αγάπη μου;
- Καλά, μητέρα, θα το έχω υπόψη!

Και κάπως έτσι τη γλίτωσε.
Το γατί.
Η μπλούζα όχι.

- Μητέρα, τι είναι αυτό που κοτσάρατε πάλι εδώ στη γωνία; Ξεριζώσατε κάνα δέντρο από την αυλή; Για μένα;  Δεν ήταν ανάγκη!!
- Μην κάνεις όρεξη δεν είναι για σένα! Είναι για τα Χριστούγεννα.
- Τι είναι αυτό; Τρώγεται;
- Είναι μια γιο... τέλος πάντων ξέχνα το!
- Καλά. Και για πες, τι δέντρο είναι;
- Έλατο.
- Και γιατί στραφταλίζει έτσι;
- Έχει λαμπάκια.
- Και ωραία καλώδια βλέπω! Crunchy crunchy!!
- Ν'αφήσεις τα καλώδια ήσυχα!
- Καλά ντε! Ούτως ή άλλως με τόσο ξύδι που έχεις ψεκάσει αυτό το "Χριστούγεννο" πού να πλησιάσω; Μου γαργαλάει τη μύτη! Να κοίτα! Α α α αααψου!
- Γείτσες! Να πας στο γατόδεντρό σου!
- Ναι αλλά εκεί δεν έβαλες καλώδια...εεεε...λαμπάκια!
- 
- Καλά καλά θα πάω. Αλλά θα κάτσω λίγο εδώ πρώτα. Ενοχλώ; Δεν ενοχλώ; Να κάνω και λίγη παρέα στο ταρανδάκι εδώ, μη νιώθει μόνο του!
- Ναι, αλλά να μην του φας και το άλλο αυτί! Φτάνει αυτό που έφαγες πέρυσι!!
- Ααα αυτό είναι; Κι έλεγα γνωστή φυσιογνωμία!
- Sparks!!
- Τι; Ήσυχα είπα θα κάτσω! Άντε εσύ να γράψεις τα δικά σου και θα το προσέχω εγώ το δέντρο! Μην μπει και καμιά γάτα και μας το χαλάσει! Κρίμα είναι!
- 

- Καιιιι δε μου λες...τι είναι σήμερα;
- Τι είναι;
- Γιορτάζει μήπως κανείς;
- Α ναι! Είναι η παγκόσμια ήμερα των ζώων!
- Μήπως πρέπει να μου πεις κάτι;
- Χρόνια πολλά, Sparks μου! Να εκατοστήσεις τις ζωές σου!
- Όπα όπα! Κόψε κάτι! Μεις δεν είμαστε ηλίθιες να θέλουμε να ζήσουμε 100 χρόνια σαν και του λόγου σας! Άντε το πολύ 20 κι αυτά είναι υπέρ αρκετά!
- Καλά μη νευριάζεις! Μια ευχή σου έδωσα!
- Όχι που μου το 'χετε βρει όλοι τώρα με τις παγκόσμιες μέρες...και γιατί παρακαλώ γιορτάζουμε μόνο ΜΙΑ μέρα; Κι αφού γιορτάζουμε, τι δώρο μας δίνετε;
- Θέλει μεζεδάκι το κορίτσι μου;;
- Μην είσαι τόσο πεζή! Δε μιλάω για μένα! Οι προπαππούδες μας τα λιοντάρια τι δώρο παίρνουν, ας πούμε; Δωρεάν αντιλόπη; Κι οι αντιλόπες; Κάτι δεν κολλάει εδώ!
- Τι θες να πεις;
- Κάτσε να σου το κάνω λιανά. Υπάρχουν ζώα υπό εξαφάνιση;
- Υπάρχουν.
- Φταίνε οι άνθρωποι κατά ένα μεγάλο ποσοστό;
- Φταίνε.
- Κι ενώ φταίνε, μας αφιέρωσαν ολόκληρη μέρα; Γιατί; Για να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια;
- Μα δεν υπάρχουν μόνο άνθρωποι που βλάπτουν τα ζώα! Υπάρχουν κι εκείνοι που τα προστατεύουν!
- Ναι αλλά λέει "παγκόσμια". Δηλαδή τη γιορτάζουν όλοι!
- Ε καλά, τρόπος του λέγειν! Δείχνει ότι πρέπει ΟΛΟΙ να σεβόμαστε τα ζώα.
- Τι τρόπος του λέγειν και του γράφειν; Μας γιορτάζουν κι οι εχθροί μας; Έχεις δει κάνα λιοντάρι να κάνει γενέθλια στην αντιλόπη πριν τη φάει;
- Ε είναι πιο πολύπλοκο το θέμα. Έχει πολλές προεκτάσεις. Και στο κάτω κάτω, εμείς που σας αγαπάμε, γιατί να μη σας γιορτάσουμε;
- Να μας γιορτάσετε, αλλά να κάνετε κάτι και για τα ζώα που δεν είναι μέσα στο σπίτι σας! Εμένα με φροντίζεις και μ'αγαπάς κάθε μέρα. Τα "ξένα" ζωάκια όμως;
- Εντάξει. Θα πάω να πάρω κονσερβάκια για τις γάτες της αυλής. Ησύχασες τώρα;
- Η δική σου συνείδηση ησύχασε; Όταν οι καημένες οι φαλαινίτσες σκοτώνονται στους ωκεανούς;
- Ε και τι θέλεις να κάνω; Να πάρω μια ψαρόβαρκα να βγω στον Ειρηνικό να σώζω φάλαινες;
- Καλά, καλά. Ξεκίνα με τις γάτες της αυλής. Αλλά τι να τους κάνει μια μέρα μόνο...
- Κάθε μέρα τους βάζω φαγητό! Σήμερα θα τους βάλω και εορταστική κονσερβίτσα! Νταξει;
- Τέλος πάντων...(φεύγει, πάει στο παράθυρο και κοιτάζει τις γάτες της αυλής συνομωτικά)
- Τα παιδιά έξω, λένε σ'ευχαριστούν για την κονσερβίτσα που ΘΑ τους πάρεις. Κοτόπουλο να είναι. (Έρχεται και κάθεται σταυροπόδι πάνω μου)
- Μάλιστα, αφεντικό.
- Φερε μου κι εμένα ένα πατεδάκι αντιλόπη... εεε... σολομό ήθελα να πω!

- Sparks να πάρω το τηλεκοντρολ;
- Όχι βέβαια. Δε βλέπεις ότι παρακολουθώ;
- Αφού είναι κλειστή η τηλεόραση;
- Ποια τηλεόραση;
- Για την τηλεόραση είναι το τηλεκοντρόλ!
- Α κι εγώ νόμιζα ότι από εδώ ανοίγει το παράθυρο και βλέπω τις "Γάτες της αυλής". Εξαιρετική σειρά, να τη δεις.
- Μα από εδώ που είσαι δε βλέπεις τι γίνεται έξω από το παράθυρο!
- Το φαντάζομαι όμως.
- Και κοιμάσαι...
- Θα μ'αφήσεις να ονειρευτώ τη γατοσειρά μου εδώ στην τόσο ζεστή και μαλακή κουβερτούλα;
- Δεν είναι κουβερτούλα. Είναι ρόμπα και είναι της αδερφής σου!
- Α δεν φταίω εγώ. Ας μην την άφηνε εδώ. Finders keepers.
- Μάλιστα. Το τηλεκοντρόλ να το πάρω;
- Άντε πάρ'το, μ' έσκασες. Ούτως ή άλλως τελείωσε η σειρά.
- 

- Χρόνια πολλά Sparks μου!!
- Γιατί τι είναι σήμερα;
- Η Παγκόσμια Ημέρα Γάτας!!
- Δηλαδή σήμερα γιορτάζουν οι γάτες;
- Ναι!! Έλα να βγάλουμε μια φωτογραφία μαζί!!
- Απαπαπαπα! Δεν τα μπορώ εγώ αυτά! Άσε με εδώ στο καλαθάκι μου, μια χαρά είμαι! Μη με ξεβολεύεις!
- Έλα! Μόνο μία! Δε βγάζεις ποτέ φωτογραφία μαζί μου!
- Να! Αυτά κάνετε και μετά λέτε ότι είστε το πιο εξελιγμένο είδος του πλανήτη! Αν θες τη γνώμη μου, κάθε μέρα θα έπρεπε να είναι η ημέρα της γάτας και να μας συμπεριφέρεστε όπως έκαναν στην αρχαία Αίγυπτο!
- Και πού ξέρεις εσύ για την αρχαία Αίγυπτο;
- Ε τι με πέρασες; Ανιστόρητη; Δεν ξέρω την ιστορία του είδους μου; Αχ ωραίες εποχές!
- Καλά έλα τώρα να βγάλουμε μια φωτογραφία!
- Τέλος πάντων, ας μη σου χαλάσω χατίρι, μέρα που είναι. Καλά είμαι έτσι; Θα κοιτάω αλλού για να φαίνομαι πιο φιλοσοφημένη, να είναι πιο ποιητική η πόζα.
- 
*κλικ*