– Sparks γιατί με κοιτάς έτσι;
– Άσε με, δε σου μιλάω.
– Γιατί, κοριτσάκι μου; Τι έχεις;
– ΤΙ ΠΟ ΤΑ.
– Ε πώς τίποτα; Εσύ είσαι έτοιμη να με φας!
– Σιγά μη φάω εσένα! Άμα θέλω έχω την κονσερβίτσα μου.
– Σου λείπει τίποτα; Όλα δε σου τα έχουμε; Έχεις παράπονο;
– Φυσικά και έχω! Που φεύγετε σ’αυτές τις διακοπές και κάνω μαύρα μάτια να σας δω!
– Μα δε σε αφήσαμε μόνη σου! Είχες παρεούλα και για το φαγητό σου και για παιχνίδι!
– Ναι δε λέω, καλή ήταν η παρέα, αλλά…
– Σου έλειψε η μανουλίτσα;
– Μου έλειψε, το παραδέχομαι, αλλά μην το παίρνεις και πολύ πάνω σου! Μια χαρά μπορώ και μόνη μου!
– Ε τότε τι γκρινιάζεις;
– Ε μα φτιάχνετε κάτι βαλιτσάρες ΝΑ, βάζετε μέσα όλο άχρηστα πράγματα και για μένα ούτε μια γωνίτσα!
– Πρώτον, δεν είναι άχρηστα και δεύτερον δεν μπορούμε να σε βάλουμε σε βαλίτσα, παιδί μου!
Θα σκάσεις εκεί μέσα!
– Δικαιολογίες για να μη με πάρετε μαζί!
– Πώς να σε πάρουμε μαζί; Αφού δεν μπαίνεις στο κλουβί μεταφοράς!
– Άλλο αυτό! Σημασία έχει ότι προτιμάτε τις διακοπές από εμένα!
– Μα τις έχουμε ανάγκη για να ξεκουραστούμε!
– Γιατί; Τι κανετε όλη μέρα; Σκάβετε;
– Δουλεύουμε, Sparks μου!
– Κι εγώ δουλεύω, αλλά δε χρειάζομαι διακοπές!
– Α ναι; Και τι δουλειά κάνεις για να έχουμε καλό ρώτημα;
– Κυνηγάω μαμούνια! Λίγο το ‘χεις; Κοπιαστική δουλειά!
– Ναι, οκ. Αυτό σου το δίνω. Δεν αφήνεις πετούμενο για πετούμενο μέσα στο σπίτι!
– Είδες; Στα λόγια μου έρχεσαι! Άντε τώρα να φέρεις τη βαλίτσα μου. Θα πάω διακοπές μέχρι την κουζίνα. Έχει μια ωραία ταβερνούλα, έμαθα, εκεί με νόστιμους μεζέδες!
– Μάλιστα, κυρία! Και τι να βάλω μέσα;
– Ε τι άλλο; Πατεδάκια και λιχουδιές και μια χουχουλιαρικη κουβερτούλα. Α! Και κανένα μπαλάκι.
– Μαγιό να βάλω;
– Τι να το κάνω το μαγιό;
– Ε πώς! Διακοπές πας! Δε θα κάνεις κάνα μπανάκι στη θάλασσα;
– Μπανάκι;
– Άσε μη φέρεις τη βαλίτσα. Ούτως ή άλλως δε θα παω μακριά. Αφού δεν κάνω εγώ χωρίς τη μανουλίτσα! Κάνω;
– Μαλαγάνααα!
– Κονσερβίτσα;
