- Sparks, γιατί με κοιτάς έτσι;
- Σε φοβάμαι, μητέρα.
- Με φοβάσαι;;; Γιατί, αγάπη μου; Εγώ σε λατρεύω! 😍
- Θα το δεχτώ, αφού μου πεις πώς φτιάχτηκαν αυτές οι παντόφλες! Ψάχνομαι τόση ώρα και ευτυχώς δε μου λείπει ούτε πόδι ούτε χέρι. Λέγε! Ποιο ζώο θυσιάστηκε για να γίνουν;
- ΤΙ ΛΕΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ;;; Πας καλά; Τι ζώο;
- Μα είναι φως φανάρι, αφού μοιάζουν με τα σχέδια της γούνας μου! Τάμπι χρησιμοποίησαν!
- Sparks μου, οι παντόφλες έχουν σχέδιο λεοπάρ!
- Ιιιιιιι αγγίξατε και τις μεγάλες γάτες τώρα; Αυτές είναι υπό εξαφάνιση! Σα δε ντρέπεστε!
- Παιδί μου, σύνελθε! Πλαστικές είναι οι παντόφλες! Το σχέδιο είναι τυπωμένο!
- Ε πες το τόση ώρα κι έχει πάει η καρδιά μου στην Κούλουρη και δεν ξέρω και πού είναι αυτό!
- Και δε μου λες, πες ότι μπερδεύτηκες. Με έχεις εμένα για άνθρωπο που θα ήθελε το κακό των ζώων;
- Πολύ ωραίες οι παντόφλες σου, μητέρα! Και τώρα που τρίβομαι πάνω τους, διαπιστώνω πως πρέπει να είναι και πολύ αναπαυτικές!
- Μην αλλάζεις κουβέντα, Sparks!
- Ποια κουβέντα καλέ; Εγώ ήθελα να σε επαινέσω που έχεις τόσο ωραίο γούστο και να ρωτήσω αν μπορώ έτσι να βολευτώ εδώ δίπλα τους, που ταιριάζουμε και τόσο πολύ! Να! Κοίτα!
- 🙄
- Μα τι καλή μανούλα που έχω εγώ!
- Μαλαγάνα!!!
- 😸




