– Κοίτα Sparks! Έτσι σε φαντάζεται το ΑΙ αν ήσουν άνθρωπος!
– Το ποιο;
– Το Chatgpt, ντε. Η τεχνητή νοημοσύνη.
– Και που με ξέρει; Στον ύπνο του μ’ έβλεπε;
– Ανέβασα φωτογραφία σου και σε έφτιαξε.
– Και γιατί δεν ανέβασες δικιά σου να σε κάνει γάτα;
– Α εγώ έχω μπιφ με το gpt!
– Που’ν’το; Και γιατί το δίνεις σ’ αυτό κι όχι σε μένα; 
– Ποιο καλέ;
– Το μοσχαράκι!
– Όχι, δεν κατάλαβες! Εννοώ ότι δεν το πολυσυμπαθώ και δε θέλω να μοιράζομαι μαζί του πληροφορίες για μένα. Μόνο διαδικαστικά το ρωτάω.
– Α ωραία είσαι! Δε βάζεις δικιά σου φωτογραφία, αλλά τη δική μου τη μοστράρισες! Μητέρα να σου πετύχει!
– Ε εσύ τι θα παθεις; Γάτα είσαι! Το πολύ πολύ να σε ματιαξουν!
– Και δεν είναι σοβαρό αυτό; Άσε που υπάρχουν και τα GDPR!
– Τα ποια; 
– Τα προσωπικά δεδομένα, ντε! Ντιπ δεν ξέρεις;
– Μωρέ εγώ τα ξέρω! Εσύ πού τα έμαθες;
– Εμ τι νόμιζες, μητέρα; Περιστέρια σελώνω;
– Μααλιστα. Τέλος πάντων, για πες. Σ’ αρέσει;
– Ντάξει καλή μ’ έκανε! Δε με χαλάει. Και το μαλλάκι ωραίο. Έχει γούστο αυτός ο Τζιπιτής. Πατεδάκι όμως δεν έβαλε.
– Αφού σε έκανε άνθρωπο. Τρώνε οι άνθρωποι πατέ;
– Σωστά. Ένα πιτογυράκι τότε. Με απ’ όλα. Θα περιμένω στην κουβέρτα μου. Και να μην αργήσει, πες του. Έχει φύγει το παιδί. 
