– ΜΑΜΑΑΑΑΑ!!!
– Τι έπαθες, παιδί μου, και φωνάζεις;
– Ένα μαμούνι!
– ΠΟΥ;
– Εκεί στον τοίχο!
– Καλέ, αυτό είναι μύγα!
– Ε μαμούνι! Το ίδιο λέμε!
– Δε θα το κυνηγήσεις;
– Μισό, το λοκάρω! Εκεκεκεκ! (ήχος που κάνουν τα γατιά όταν δουν θήραμα)
– Αχ τι γλυκούλα που είσαι, όταν το κάνεις αυτό!
– Μητέρα, με αποσπάς! Και δεν είμαι γλυκούλα! Είμαι θηρευτής!
– Συγγνώμη, Σπαρκς μου. Δεν ξαναμιλάω, κάνε δουλειά σου!
– Τώρα μου έφυγε η όρεξη. Κι αυτή η μύγα, πώς την είπες, δεν κινείται. Δεν έχει γούστο έτσι. Είναι πολύ εύκολο.
– Δηλαδή λες ότι ενδιαφέρον έχει μια πρόκληση όταν σε ωθεί να προσπαθήσεις, αλλιώς δεν είναι πρόκληση, ε;
– Τι;
– Τίποτα κάτι δικά μου!
– Καλά. Φέρε τώρα το λέιζερ να παίξουμε και θα πιάσω τη μύγα όταν ξυπνήσει.
– Μα δεν είναι καλύτερα να την πιάσεις στον ύπνο;
– Πφφφ τίποτα δεν καταλαβαίνεις και με προκαλείς να σε δαγκώσω! Χμμμ…για έλα λίγο πιο κοντά να σου πω κάτι! Να! Γυρνάω και κοιλίτσα! Έλα να χαϊδέψεις, καλή μου μύγα…εεε…μητέρα!
