«Ο ελαιοχρωματιστής» του Γιώργου Πισσάνη είναι μια ποιητική συλλογή με κοινωνικό υπόβαθρο. Τα ποιήματα, που κοσμούν σαν μικρά πνευματικά πετράδια τις σελίδες του βιβλίου, άπτονται θεμάτων όπως οι σχέσεις, ο έρωτας, οι κοινωνικές ισότητες και ανισότητες, η θνητότητα της ανθρώπινης φύσης.
Οι στίχοι του Γιώργου Πισσάνη έχουν χαρακτήρα αποφθεγματικό, ενώ διακρίνονται από μια ποιητικά ρομαντική χροιά, η οποία αντιμάχεται τον ρεαλισμό των κοινωνικών θεμάτων. Οι λέξεις πλέκονται μεταξύ τους σ’ έναν έξυπνο χορό λογοπαιγνίων, όπου η ουσία τους μεταλλάσσεται για να επεκτείνει την έννοια. Ορισμένα από τα ποιήματα αντλούν έμπνευση από τη θρησκεία, τη γραμματική, τα μαθηματικά και τη μυθολογία, με κεντρικό πάντοτε πυλώνα την ίδια την ποίηση και την επιρροή της στη ζωή. «Γιατί στο τέλος, άγνωστε αναγνώστη, κερδίζει πάντα η ποίηση».
Ο ίδιος ο τίτλος της συλλογής προδίδει τη διάθεση του ποιητή να χρωματίσει εικόνες φαινομενικά πεζές και να τις χρησιμοποιήσει ως καμβά πάνω στον οποίο θα βάλει με μαεστρία τις ποιητικές του πινελιές. Η ποίηση γίνεται αντιληπτή ως κάτι ανώτερο, αιώνιο, σχεδόν θεϊκό, που ακουμπά τον άνθρωπο και τον μεταμορφώνει μέσα από τη συνειδητοποίηση. Παραμένει δε άθικτο από τη μικρότητα των ανθρώπων και επιμένει να υπάρχει, παρά την παραφροσύνη των ανθρώπινων πράξεων.
«Ο ελαιοχρωματιστής» που ποθεί να βάψει γαλάζιο το γκρίζο, με πινέλο την πένα του και χρώμα το μπλε μελάνι, είναι ένας μικρός –ή μεγάλος– επαναστάτης της πραγματικότητας, της ιδωμένης μέσα από την ποίηση, και αναμφίβολα μια ποιητική συλλογή που αξίζει την ανάγνωση.
Ποιητική Συλλογή – Εκδόσεις Ιωλκός
