Ποιητική συλλογή “Ονειροδρόμιο”

Γεωργία μου, τελείωσα το βιβλίο σου. Υπέροχο! Μ’ αρέσει ο τρόπος που παίζεις με τις αντιθέσεις, που υπάρχει και το φως και το σκοτάδι στα ποιήματά σου. Πάντα βέβαια με την ελπίδα να ξεπροβάλει. Μ’ αρέσει που έχεις μέσα αντικείμενα, ήλιος, φεγγάρια, τη θάλασσα. Και η φύση και τα άψυχα, όλα χορεύουν στα παιχνίδια του μυαλού, αλλά πάντα βάζεις να νικά η ψυχή! Και ο τίτλος… σε ταξιδεύει! Ονειροδρόμιο!

Όταν έφτασε στα χέρια μου το “Ονειροδρόμιο” της αγαπημένης μου Γεωργίας, της είπα ότι θα γράψω για αυτό τα Χριστούγεννα.

Ο τίτλος από μόνος του είναι συνυφασμένος με την εποχή όπου όλοι έχουμε ανάγκη από όνειρα. Παλιά που περιμένουμε να τα γευτούμε και καινούργια που ανυπομονούμε να ανακαλύψουμε. Κι όταν το ξεφύλλισα και το διάβασα, ήμουν σίγουρη πως είναι ένα δώρο ακριβώς για αυτό. Η Γεωργία Λαμπάρα με τα μικρά και μεγάλα ποιήματα της σε οδηγεί εκεί που πρέπει να βρίσκεσαι… Στο κατώφλι του δικού σου Ονειροδρομιου, σου επιτρέπει να ονειρευτείς και τι καλύτερο από το να χαράξεις τη δική σου τροχιά στο νέο που έρχεται είτε αυτό είναι έτος, είτε αναζήτηση, είτε απόφαση! Κι εγώ δεν διάβασα μια ποιητική συλλογή για να την κρίνω με βάση τα γλωσσολογικά στοιχεία ή το βάθος της, άλλωστε είναι Χριστούγεννα, ποιος κρίνει τα Χριστούγεννα! Την απόλαυσα και την άφησα να με οδηγήσει χρησιμοποιώντας ως πυξίδα έναν στίχο του βιβλίου: “Το τρένο που γερνά δεν θα γυρίσει απόψε στον σταθμό ”.…

Ασυναίσθητα τον σύγκρινα με τον στίχο του Ρίτσου: “Οι αρκούδες που γεράσανε το μόνο που έμαθαν να λένε είναι ευχαριστώ” κι εμείς κι εσείς, όλοι μας, έχουμε την επιλογή να επιλέξουμε τι θέλουμε να είμαστε: τρένα που ταξιδεύουν ή αρκούδες που γεράσανε;

Καλοτάξιδο το υπέροχο βιβλίο σου Γεωργία και καλά ταξίδια, ονειρεμένα!

Με το ποίημα «Τραύματα» που ξεχώρισα- δύσκολα ομολογουμένως γιατί όλα είναι έξοχα-, θέλω να ευχαριστήσω θερμά τη φίλη Γεωργία Λαμπάρα για το βιβλίο της! Ευχή μου από καρδιάς, το Ονειροδρόμιο σε στράτες μακρινές και ονειρικές να ταξιδεύει και στις ψυχές με αγάπη να εδρεύει αφυπνίζοντας συναισθήματα και όνειρα…πολλά όνειρα…

Από αυτά που αντικατοπτρίζουν το πάθος για ζωή!!

Η ποίηση μπορεί να αγγίξει την ψυχή ενός ανθρώπου που πονά, που αγαπά, να εμπνεύσει εκείνον που ονειρεύεται, να λυτρώσει εκείνον που νιώθει μόνος. Την αγαπώ την ποίηση και η ποιητική συλλογή της Γεωργίας Λαμπάρα, εχει μια τρομερή δύναμη. Εισχωρεί στα άδυτα της ψυχής και σε καλει να νιώσεις, να ακούσεις, να αφουγκραστείς και τελικά να βρεις τον εαυτό σου, μέσα από τις λέξεις.

Από την ποιητική συλλογή ” Ονειροδρόμιο” ξεχώρισα δύο ποιήματα (λίγο περισσότερο):~Έρως κεκρυμμένος, έρως ανύπαρκτος ~ &

~Συστολή~

Η ποίηση της Γ.Λ. εκφράζει σκέψη ανήσυχη, καλλιεργημένη με όραση πολυοπτική σ’ έναν χώρο ευρηματικού στοχασμού, με πολλές κορυφώσεις. Ο λόγος της είναι έμμεσος. Παίρνει στοιχεία από τον κόσμο του καθαρού συναισθήματος. «Ν’αγκαλιάζεις τα σύννεφα και τη βροχή/να γαληνεύει η θλίψη και να ηδονίζεται η έμπνευση/ να λυτρώνει τραύματα για να σκορπούν οι σκιές τους / να ημερεύει η ψυχή, να κλείνουν οι πληγές της». Στην ποίηση της Γ.Λ. συναντά κανείς αναφορές στον έρωτα, στη μοναξιά, στη νοσταλγία και στον ψυχισμό. Κύριο προσόν της ποιήτριας είναι μια εμφανής ευγένεια διάχυτη σε κάθε στίχο που ξεπηδά από ένα ύφος λιτό, λυρικό, αρμονικό και οραματικό: «Κόψε στα δυο τη νύχτα / και κράτα ένα κομμάτι για ν’ ακουμπούν τα όνειρα./ Στο άλλο μισό, ρίξε άγχη, καημούς και θλίψη/ κι άφησέ τα να χορτάσουν σκοτάδι./ Σαν ξημερώσει, κοίτα το φως κατάματα/ και πλύσου στις ακτίνες του./ Διώξε της νύχτας τις σκιές / και ντύσου τις επιλογές σου. / Και μην ξεχνάς:/ στ’ ονειροδρόμιο του νου, οι εφιάλτες πάντα στοιχειώνουν τους παράδρομους». Η ποίηση της Γ. Λ. είναι η δράση της ψυχής και του στοχασμού της. Είναι μια εσωτερική «περιπέτεια», μια ονειροδρομή στα γκρίζα τοπία της βιωμένης πραγματικότητας. Όλα τα ποιήματά της είναι ένα ομοιογενές σύνολο με κοινά στοιχεία τον έρωτα, τη μοναξιά και τις συνειδησιακές δοκιμασίες. Γενικά στην ποίησή της επικρατεί η αξία της αισθητικής ζωής, η φθορά του χρόνου, ο συναισθηματικός πόνος και η αναπόληση του ανέφικτου.

Η εξερεύνηση της φαντασίας γίνεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου της φίλης μου Γεωργίας Λαμπάρα.

Μέσα από το Ονειροδρόμιο ταξιδεύω, ανακαλύπτω κρυμμένες πτυχές της ψυχής μου, κλαίω, ερωτεύομαι, ελπίζω.

Ονειρεύομαι και μετά ξαναβρίσκω το δρόμο μου, νιώθοντας πιο γεμάτη, σαν το φεγγάρι που θαύμαζα χθες.

Γεωργία μου, συνέχισε να δημιουργείς και να μας εμπνέεις.

Μία βαθυστόχαστη ποιητική συλλογή που σκοπό έχει να μας προβληματίσει μέσα από το ανθρωποκεντρικό ξεδίπλωμα των συναισθημάτων. Η ποιήτρια Γεωργία Λαμπάρα ξεδιπλώνει το ποιητικό της ταλέντο μέσα από τις σελίδες μιας ποιητικής συλλογής που σκοπό έχει να αφυπνίσει, να εξυμνήσει και να απογυμνώσει τον συναισθηματικό πλούτο των λέξεων. Η συναισθηματική γραφή της δημιουργού συναντά την σύγχρονη ελληνική ποίηση και η συλλογή της χαρακτηρίζεται από βαθιά εσωτερικότητα αλλά και λυρισμό.

Με μεταφορικό μέσο την κατανοητή και άμεση ποίηση της ομότεχνης φίλης Γεωργίας Λαμπάρα, τα 27 ποιήματά της τα οποία άλλοτε είναι φτιαγμένα από σκέψεις και άλλοτε από συναισθήματα, απογειώθηκα από το “Ονειροδρόμιο” με προορισμό το όνειρο…

Μια ζωή γεμάτη Μάηδες, χρώματα, θάλασσα, ουρανό, ηλιοβασιλέματα, πανσελήνους, ειπωμένα κι όχι ανείπωτα λόγια, λουλούδια, αγάπη, έρωτα, αραξοβόλια απάνεμα, αγκαλιές, εξομολογήσεις, νιότη κι έναν φάρο άσβεστο που φωτίζει τον δρόμο!

Δίχως ντροπές, φόβο για το τι θα πουν οι άλλοι, περιορισμούς, άπιαστα πράγματα, άγχη, καημούς, θλίψη και έρωτες χειμώνες χωρίς ξημέρωμα σε έναν μικρόκοσμο που έχει το χρώμα των νεκρών, τους οποίους μεταφέρει ένα τρένο που γερνά.

Σας προτείνω να κάνετε κι εσείς αυτό το ταξίδι!

~Ν’ αγκαλιάζεις τους ανθρώπους που αγαπάς

να μπλέκονται οι μυρωδιές και να υφαίνουν όνειρα

να κλείνουν τα μάτια και να στεγνώνουν δάκρυα

να πάλλονται οι καρδιές, να ζωντανεύει η ελπίδα~

~Είσαι το αυτονόητο

που αψηφά το δεδομένο

και το καθημερινό

που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει

από το αιώνιο~

Έπεσε στα χέρια μου αυτή η ποιητική συλλογή και για είμαι ειλικρινής, την διάβασα απνευστί.

Οι λέξεις κυλούν αβίαστα, σε ταξιδεύουν σε άλλο χωροχρόνο.

Ένα πραγματικό Ονειροδρόμιο άξιο με τον τίτλο του.

Διάβασα χθες βράδυ την συλλογή σου και μόνο συγχαρητήρια έχω να πω!!! Υπέροχα όλα σαν απαλό άγγιγμα! Χίλια μπράβο και είμαι σίγουρη ότι θα πας ακόμη πιο πέρα σύντομα!!!

Η Γεωργία Λαμπάρα είναι μία νέα ποιήτρια με ιδιαίτερη φωνή και αξιοπρόσεκτη πένα.

Η πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο “Ονειρoδρόμιο”, έρχεται ως μία εξομολόγηση με έντονο χαρακτήρα και θεματική που είμαι σίγουρη ότι θα καταφέρει να ικανοποιήσει απόλυτα και τις πιο πολύνευρες κεραίες των ευαίσθητων, αλλά απαιτητικών αναγνωστών ποίησης και όχι μόνο.

Η ποίησή της φανερώνεται αποκαλυπτικά και βαθιά στοχαστικά σαν αντίβαρο του ρηχού τρόπου σκέψης και της επιδερμικής συμπεριφοράς μιας κοινωνίας νοτισμένης από το υπέρμετρο Εγώ και το Φαίνεσθαι.

Σε κάθε σελίδα η ποιήτρια ξεδιπλώνει τα φύλλα της καρδιάς της και παρασύρει και τις δικές μας σε μια εξερεύνηση του ανθρώπινου πόνου, της νοσταλγίας, της θλίψης, της αγάπης, του έρωτα και γενικά της ίδιας της ζωής.

Η γλώσσα της είναι τόσο ζωντανή που σε απορροφά χωρίς να το καταλάβεις, ενώ η αφήγησή της παίζει με μαεστρία ανάμεσα σε πρώτο και δεύτερο πρόσωπο.

Οι στίχοι της είναι περισσότερο ελεύθεροι και διαπνέονται από ειλικρίνεια, τρυφερότητα, ευαισθησία και μια γλυκιά προτροπή, η οποία δίνει τη δυνατότητα στον αναγνώστη να αναγνωρίσει μέσα από τις λέξεις τα δικά του βιώματα και να ταυτιστεί. Να αισθανθεί τη δική του συστολή, τα ατομικά του τραύματα καθώς και τη δική του δίψα για έμπνευση και αναγέννηση. Τη δίκη του ανάγκη για αγκαλιά και ανθρώπινη επαφή.

Η υπέροχη εικόνα του ιδιαίτερα προσεγμένου εξωφύλλου είναι φιλοτεχνημένη από την Κρυσταλλία Κοκκίνου.

Σίγουρα το “Ονειροδρόμιο” είναι μια συλλογή όνειρο που σε κερδίζει και υπόσχεται πολλά για το μέλλον της ποιήτριας στο λογοτεχνικό χώρο.

Ξεκίνησα να διαβάσω ένα δυο ποιήματα από τη συλλογή της Γεωργίας και με απορρόφησε η γραφή της τόσο που το τελείωσα μεμιάς.

Η ποιήτρια στη συλλογή της αυτή, που παρεμπιπτόντως είναι η πρώτη της, μας συστήνεται δυναμικά. Πλέκει τις λέξεις με πολύ έντεχνο τρόπο, παίζει πού και πού με αυτές και φαίνεται ότι τις κατέχει, τις ελέγχει, τις έχει δαμάσει. Γιατί οι λέξεις έχουν ζωή, ήχο, χρώμα και η Γεωργία καταφέρνει να τα αποδώσει όλα αυτά και να μας ξυπνήσει αισθήσεις και συναισθήματα.

Βαθιά στοχαστικά τα ποιήματά της, ενίοτε δίνουν ύδωρ να ανασάνεις και τροφή για να σκεφτείς. Σε κάποια έχει έμμετρο στίχο και στα περισσότερα ελεύθερο. Γραμμένα κάποια στο πρώτο πρόσωπο και κάποια στο δεύτερο υμνούν την αγάπη, την ελπίδα, τον πόνο, την ελευθερία, τη νοσταλγία, τη ζωή.

Είναι ένα πολύ ωραίο ανάγνωσμα και μια καλαίσθητη έκδοση.

Με συνεπήρε, μόνο αυτό έχω να πω σαν περίληψη αυτού που ένιωσα. Έχω στίχους που τους διάβασα 2 και 3 και 4 φορές γιατί ένιωθα ότι η 1 τους αδικεί. Βγήκαν οι σημειώσεις από τα πρώτα ποιήματα.

ΥΓ. Αν σου πουν, Συστολή & Πάντα κυνηγούσες φεγγάρια (!!!) πήραν σελιδοδείκτη για πιο άμεση πρόσβαση..αν τολμήσω να διακρίνω κάποια σαν πιο αγαπημένα.

Είχα καιρό να διαβάσω ποίηση. Κι όμως, από την πρώτη σελίδα του Ονειροδρόμιου, ένιωσα πως βρέθηκα σε έναν κόσμο όπου οι λέξεις ήταν μαγικά κλειδιά που άνοιγαν πόρτες σε μνήμες, συναισθήματα και όνειρα.

Κάθε ποίημα μοιάζει σαν να έχει γραφτεί με μελάνι που στάζει κατευθείαν από την καρδι , τόσο προσεγμένο, τόσο τρυφερό, που κάθε ανάγνωση συνοδεύεται από ένα βουρκωμένο χαμόγελο.

Η Γεωργία Λαμπάρα είναι μια ψυχή που ακροβατεί ανάμεσα στο φως και τη σκιά, μεταφέροντας στους στίχους της έναν κόσμο γεμάτο ονειρικές εικόνες, χαμένες ελπίδες και γλυκόπικρες αλήθειες. Κάθε λέξη της είναι σαν αστέρι που φωτίζει στιγμές που νόμιζες πως είχες ξεχάσει.

Το Ονειροδρόμιο δεν είναι απλώς μια συλλογή ποιημάτων· είναι ένα ταξίδι. Ένα ταξίδι μέσα από μονοπάτια που σε οδηγούν βαθιά στον εαυτό σου, εκεί που τα συναισθήματα μιλούν τη δική τους αλήθεια. Είναι ένας καθρέφτης για την ψυχή, που σου θυμίζει πως το να νιώθεις, να ονειρεύεσαι και να πονάς είναι αυτό που μας κάνει αληθινά ζωντανούς.

Γεωργία, σε ευχαριστώ που μας χάρισες αυτό το όνειρο!