– Sparks! Τι όμορφη που είσαι όταν ξαπλώνεις εδώ δίπλα μου!
– Πάντα είμαι όμορφη, μητέρα, αλλά ευχαριστώ!
– Το ξέρεις ότι για χάρη σου άδειασα αυτό το ράφι;
– Το ξέρω κι έχω να πω ότι είναι πολύ βολικό και να μη διανοηθεί να πάψει να είναι!
– Και ξέρεις ότι τώρα δεν έχω πού να βάλω τα βιβλία μου;
– Να πάρεις μια τρίτη βιβλιοθήκη ή να σταματήσεις να παίρνεις βιβλία!
– ΤΙΙΙΙ;;;
– Πλάκα κάνω, μητέρα! Μη συγχύζεσαι! Να! Έλα θα σου κάνω πατουσάκια να ηρεμήσεις!
– Μισό μισό, να σε βγάλω βίντεο! Το απαιτεί και το κοινό σου!
– Ποιο κοινό μου;
– Οι άνθρωποι που θέλουν να σε βλέπουν και να μαθαίνουν για σένα!
– Μπα! Υπάρχουν τέτοιοι; Και σαν τι θέλουν να μάθουν τώρα;
– Όχι κάτι συγκεκριμένο, απλά να σε δουν σε βίντεο.
– Καλά. Τράβα με να κάνω πατουσάκια, λοιπόν. Θα γουργουρίσω και λίγο, αλλά όχι πολύ δυνατά. Δε θα βραχνιάσουμε κιόλας γι’ αυτό το “κοινό”!
– 
– Άντε τράβα, γιατί θέλω να κάνω και μπάνιο! Έμεινα που έμεινα στο ράφι, μην πιάσω και σκόνη σαν τα βιβλία σου! 
