– Μητέρα, τι βιβλίο είναι αυτό;
– Τα αγγλικά της αδερφής σου.
– Νόστιμο φαίνεται…
– Τι;;;;
– Εεεε…θέλω να πω…γιατί την παιδεύεις και της κάνεις αγγλικά καλοκαιριάτικα;
– Γιατί πρέπει να τελειώσει την ύλη. Εσένα τι σε νοιάζει;
– Ε πώς; Αδελφική αλληλεγγύη!
– Μάλιστα!
– Και γιατί της μαθαίνεις αγγλικά;
– Επειδή είναι η γλώσσα που μιλούν οι περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως.
– Σαχλαμάρες!
– Σαχλαμάρες;;
– Φυσικά! Σιγά μην είναι τα αγγλικά η παγκόσμια γλώσσα.
– Και ποια είναι;
– Τα γατίσια!
– Μα οι άνθρωποι είναι περισσότεροι από τις γάτες, πώς γίνεται να είναι τα γατίσια;
– Μα δεν την μιλούν μόνο οι γάτες!
– Αλλά ποιος άλλος;
– Οι σκύλοι που μαθαίνουν ξένες γλώσσες! Συγκεντρώσου, καλέ μητέρα! Τη μιλούν και οι ιδιοκτήτες τους!
– Εγώ όποτε σου μιλάω γατίσια, δεν απαντάς!
– Δεν έχεις καλή προφορά! Χρειάζεσαι βελτίωση!
– Μάλιστα, κυρία δασκάλα. Μήπως να μου βάλετε κι ασκήσεις για το σπίτι;
– Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα! Δεν επιτρέπεται συγγραφέας πράγμα να μιλάς μόνο ανθρώπινες γλώσσες! Πώς θα διηγηθείς μια ιστορία από άλλη οπτική; Χρειάζεται να βγεις από το ανθρώπινο σαρκίο σου και να νιώσεις τη γούνα στο πετσί σου.
– Sparks, τι λες;
– Άσε με τώρα, εμπνέομαι! Έχω να βγάλω ύλη για διάβασμα! Θα σε βάλω στα Juniors για αρχή να δω πώς τα πας και μετά βλέπουμε.
– Θα κάνεις και στην αδερφή σου;
– Η αδερφή μου τα μιλάει άπταιστα! Γι’ αυτό κοίτα να μην την ταλαιπωρείς και να τελειώνετε πια αυτό το βιβλίο… που δεν έχει και γάτες!
– Ε δεν μπορούν να υπάρχουν παντού γάτες!
– Όταν τα γατίσια γίνουν η γλώσσα του μέλλοντος, θα σου πω εγώ!
– Τι είπες;
– Τίποτα! Τι θα πει “εκεκεκεκ” ρώτησα.
– Α αυτό το ξέρω! Είναι ο ήχος που προειδοποιεί ότι υπάρχει θήραμα.
– Εύγε, γατί μου! Φέρε μου τον έλεγχο να σου βάλω άριστα!
