Το βιβλίο «Έγκλημα στο καστανόδασος» της Αγγελικής Ζούμπου είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα γεμάτο εκπλήξεις. Ενεργειακοί θεραπευτές, πνευματιστικές αποχρώσεις, απαγορευμένες ουσίες συνθέτουν ένα σκηνικό μεταφυσικό που πλαισιώνει την κύρια υπόθεση και της χαρίζει μια μυστηριώδη ατμόσφαιρα.
Η Ραφαέλα Πλούμη, πρώην δικηγόρος και νυν ιδιωτική ερευνήτρια, αναλαμβάνει να εξιχνιάσει μια υπόθεση, η οποία αν και πέρασε στα πρακτικά ως ληστεία, ξανανοίγει για να διερευνηθεί η υποψία της δολοφονίας από πρόθεση. Η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από τον θάνατο της Άννας, μιας λογίστριας, η οποία ασχολείται τα απογεύματα με μεταφυσικές συνεδρίες, χάρη στο ιδιαίτερο χάρισμα της. Οι ύποπτοι πολλοί, το σκηνικό του φόνου μυστηριώδες και ανεξήγητο, ενώ οι κίνδυνοι για τη ζωή της ίδιας της ερευνήτρια έρχονται σταδιακά στο προσκήνιο και αποκαλύπτουν καλά κρυμμένα μυστικά της, εξελίσσοντας έτσι τον χαρακτήρα της.
Η Ραφαέλα δεν είναι ένα διακοσμητικό στοιχείο της πλοκής. Είναι άξονας πάνω στον οποίο στηρίζεται το βιβλίο. Είναι ενεργή, μεταβαλλόμενη, ανθρώπινη. Μια τυπική επαγγελματίας, αλλά κι ένας άνθρωπος με αδυναμίες, που κάνει λάθη. Παράτολμη λόγω επαγγέλματος, αλλά και αρκετά συνετή ώστε να μην υπερβαίνει τα όρια κατά πολύ. Η σκέψη της είναι μεθοδική και μέσα από αυτήν ανακαλύπτουμε σταδιακά τον δολοφόνο. Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση είναι απόλυτα ταιριαστή και μας εισάγει με ευκολία στους συλλογισμούς, τις αμφιβολίες και τους φόβους της ερευνήτριας. Καταφέρνει όμως και να κρύψει σημαντικά στοιχεία που αποκαλύπτονται την κατάλληλη στιγμή.
Η δεινότητα της Αγγελικής στην αφήγηση φαίνεται από τον τρόπο που η Ραφαέλα κοιτά το περιβάλλον της. Παρατηρεί τις λεπτομέρειες, στις οποίες κρύβονται πάντα νέα στοιχεία. Αναλύει εκφράσεις προσώπου, εισπράττει τα σήματα της γλώσσας του σώματος, αποτυπώνει την εμφάνιση και τον αέρα που εκπέμπει κάθε άτομο που συναντά. Οι δε διαπιστώσεις της ισχύουν για την καθημερινότητα, τις σχέσεις και τη ζωή όλων μας. «Η συνέπεια είναι κάτι με το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι είμαστε τσακωμένοι. Απλώς δεν το ξέρουμε» σκέφτεται όταν έρχεται αντιμέτωπη με το χάος των καθημερινών συνηθειών της και τις υποσχέσεις στον εαυτό της που δεν καταφέρνει να τηρήσει. «Όλα μας τα ελαττώματα είναι η άμυνα που φτιάξαμε ως παιδιά για να επιβιώσουμε από την παιδική μας ηλικία» επισημαίνει καθώς μελετά τους εμπλεκόμενους στην έρευνα. Εν τέλει, παραδέχεται πως «Αυτή η δουλειά είναι μια πραγματική βουτιά στην ανθρώπινη φύση». Χρειάζεται πολλά περισσότερα από ένα δυνατό μυαλό για να λύσει ένα μυστήριο και η Ραφαέλα έχει τη στόφα αληθινής ερευνήτριας, παρά τους όποιους κλυδωνισμούς επιφέρει η εξέλιξη της υπόθεσης.
Η ροή της ιστορίας είναι γρήγορη και αγωνιώδης, με μικρά διαλείμματα ανάσας που δε μειώνουν τον ρυθμό, αλλά βοηθούν στην καλύτερη κατανόηση των χαρακτήρων. Η γλώσσα της Αγγελικής ωθεί τον αναγνώστη να συμμετάσχει στην εξέταση των στοιχείων και να προσπαθήσει να βρει τη λύση του εγκλήματος πριν από τη Ραφαέλα, πράγμα που -φυσικά- δεν είναι τόσο εύκολο.
Οι εμβόλιμες αφηγήσεις της νεκρής Άννας, εντείνουν τον μεταφυσικό χαρακτήρα και αποτελούν εξαιρετικές λογοτεχνικές περιγραφές μέσα από μια τελείως διαφορετική οπτική. Η δε ανάμειξη των ενεργειακών θεραπειών στην υπόθεση, εγείρουν προβληματισμούς σχετικά με το πού σταματά το χειροπιαστό και ανθρώπινο και πού αρχίζει το εναλλακτικό και πνευματιστικό, έχοντας όμως πάντα ως πυρήνα την ανάγκη της ανθρώπινης φύσης να ξεφύγει από το καθιερωμένο και να εξελιχθεί.
Η λύση του μυστηρίου είναι απόλυτα ικανοποιητική και το τέλος αφήνει στον αναγνώστη τη γνώριμη αίσθηση δικαίωσης που κυριαρχεί όταν ο ένοχος συλλαμβάνεται. Όμως η Αγγελική δε μένει μόνο εκεί. Προχωρά παραπέρα, κλείνοντας την ιστορία με μια μοναδική και ιδιαίτερη σφραγίδα, επιβεβαιώνοντας πως «Το έγκλημα στο καστανόδασος» έχει όσα χρειάζεται ένα αστυνομικό μυθιστόρημα και ακόμα παραπάνω.
Μυθιστόρημα – Εκδόσεις Πηγή
