Έτσι, αγάπη μου! Δείξε τις τα κάστρα που μπορεί να κατακτήσει, αλλά μάθε της και σε ποιους αξίζει ν’ανοίγει την πόρτα της καρδιάς της. Γίνε ο φάρος που θα κοιτάζει πάντα όταν χάνει τον δρόμο της και το παράδειγμα που θα έχει ως κριτήριο για να διαλέξει άξιο σύντροφο.
Κράτα της το χέρι και στάσου σαν σκαλοπάτι για ν’ανέβει ψηλά, αλλά δίδαξε τη και να σκαρφαλώνει. Να μην κρατά κανέναν δίπλα της από ανάγκη, αλλά από επιλογή.
Δείξε της τον κόσμο μέσα από τη σοφία σου, αλλά άφησε τη να πλάσει τον δικό της, κλαράκι κλαράκι. Τα γερά σκαριά δε χτίζονται μονάχα με πέτρες. Οι φωλιές είναι που κρατούν ζεστή την ψυχή και ευωδιάζουν ασφάλεια.
Προκάλεσε τα όριά της για να μάθει να τα διευρύνει και να μην ακούει όποιον της λέει ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει. Να μην περιορίσει ποτέ τα όνειρά της, μονάχα εκείνους που θα φθονήσουν τα φτερά της. Εκεί να γίνει φωτιά και να τους κάψει.
Έτσι, αγάπη μου! Μάθε της την αξία της πτήσης και την αναγκαιότητα της προσγείωσης. Μπορεί να φέραμε έναν άνθρωπο στον κόσμο, αλλά η ψυχή έχει ανάγκη από οξυγόνο. Ανάπνευσε μαζί της και καμάρωσέ τη όπως θα φωνάζει “πετάω μπαμπά”! Το αξίζεις!
Χρόνια πολλά, αγάπη μου! Δίπλα της και δίπλα μας!
