Τρεις γυναίκες που δεν γνωρίζονται ζουν σε τρία διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Τρεις διαφορετικές κουλτούρες τις έχουν φορτώσει με διαφορετικά βιώματα.

Η Σμίτα ζει στην Ινδία και παλεύει για ένα καλύτερο μέλλον για την 6χρονη κόρη της. Με πίστη, τολμά το αδιανόητο, αψηφώντας κάθε κίνδυνο, προκειμένου να μην ακολουθήσει το παιδί της την ίδια άθλια μοίρα με εκείνη.

Η Τζούλια είναι συναισθηματικά δεμένη με την οικογενειακή επιχείρηση του πατέρα της που παράγει περούκες από φυσικό ιταλικό μαλλί. Η ζωή τα φέρνει έτσι, ώστε να την πάρει στα χέρια της και ν’ αποδείξει αν τολμά να τη σώσει από τη χρεοκοπία.

Η Σάρα είναι μια businesswoman που μοιράζει τη ζωή της ανάμεσα σε καριέρα και οικογένεια. Τα έχει όλα προγραμματισμένα και υπό έλεγχο, εκτός από τον καρκίνο που της χτυπά την πόρτα τόσο απρόσμενα κι αδίστακτα.

Οι ζωές των τριών γυναικών είναι δεμένες σαν μια πλεξούδα. Τρία νήματα που πλέκονται και συμβολίζουν τη δύναμη ψυχής, το θηλυκό μυαλό και την αντοχή. Τρεις ιστορίες που αποδεικνύουν πως όταν οι γυναίκες μάχονται για τα δικαιώματά τους, οι Θεοί τούς ανοίγουν τον δρόμο να περάσουν.

"Η πλεξούδα" της Λετίσια Κολομπάνι είναι ένα βιβλίο συγκινητικό και καλογραμμένο που αποδεικνύει πως στην απλότητα συνήθως κρύβεται το μεγαλείο.

Μυθιστόρημα - Εκδόσεις Πατάκη

Η νουβέλα «Λευκές Μνήμες» της Αρετής Καμπίτση είναι ένα βιβλίο εξομολογητικό. Η Νόρα Μπουοναρότι είναι ψυχολόγος. Η ζωή της είναι μια καθ’ όλα ολοκληρωμένη και κοινωνικά επιτυχημένη ζωή, που όμως αδυνατεί να καλύψει το εσωτερικό της κενό. Ένα κενό που αναζητά να γεμίσει μέσα από τους ασθενείς της, τις ιστορίες, τα τραύματα και τις προσωπικότητές τους. «Η Νόρα είναι οι ασθενείς της». Μέσα από ένα ταξίδι επαναπροσδιορισμού της ταυτότητάς της πλάι στον σύντροφό της, θα επιδιώξει τη λύτρωση από τις μνήμες που έρχονται στην επιφάνεια «στο λευκό της αθωότητας».

Η Αρετή Καμπίτση χρησιμοποιεί πρωτοπρόσωπη αφήγηση κι έναν λόγο βαθιά συναισθηματικό και υπαρξιακό. Καταδύεται στα άδυτα των τραυμάτων που ταλανίζουν την ψυχή και δείχνει πως η ανασφάλεια και η έλλειψη που ξεκινά από την παιδική ηλικία, ζητά την ολοκλήρωση μέσα από την ταύτιση με πρόσωπα που προσομοιάζουν στο γονικό πρότυπο.

Είναι μια δημοφιλής αντίληψη στον τομέα της ψυχολογίας πως αναζητούμε στον σύντροφο ή τους πολύ κοντινούς μας ανθρώπους τη δυναμική των σχέσεων που μάθαμε μέσα στην οικογένειά μας. Αντανακλούμε στα πρόσωπα των άλλων το συναισθηματικό πρότυπο που έχουμε εσωτερικεύσει και με βάση αυτό ελκόμαστε και επιλέγουμε με ποιους θα σχετιστούμε. Η ιστορία της Νόρας είναι ένα εξαιρετικό και πρωτότυπο παράδειγμα αυτής της θεωρίας.

Ψυχολογία, μυθιστορία, εσωτερική πάλη, έρωτας και αγάπη, προσωπικές επιθυμίες και όνειρα παρελαύνουν μπροστά από τον αναγνώστη, συνδέονται και τον κάνουν να ταυτιστεί, να προβληματιστεί, να νιώσει. Κατ’ εμέ, ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του βιβλίου είναι πως τολμά, όχι μόνο να σπάσει τον κύκλο του τραύματος, αλλά και να ρίξει μια δυνατή γροθιά στα στερεότυπα των κοινωνικών επιταγών για χάρη της μοναδικότητας.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα, με την επιβεβαίωση πως η δύναμη των λέξεων της Αρετής φτάνει μέχρι την ψυχή.

Νουβέλα - Εκδόσεις Φιλιππότη

Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα για τη ζωή και την υπόθεση της τελευταίας γυναίκας που καταδικάστηκε σε θανατική ποινή στην Ισλανδία, το «Έθιμα Ταφής» είναι ένα βιβλίο που συγκλονίζει με την αλήθεια του. Η Άγκνες κατηγορείται και καταδικάζεται για τον φόνο δύο ανδρών. Μέσα από τη σχέση της με τον πνευματικό που αναλαμβάνει να τη βοηθήσει να εξομολογηθεί, να μετανοήσει και να σηκώσει το βάρος των ημερών μέχρι τον θάνατό της, η γυναίκα ταλανίζεται από τα συναισθήματα του φόβου, της ενοχής και της απέχθειας για την προκατάληψη της κοινωνίας στην οποία ζει. Όλα αυτά, ενώ φιλοξενείται κατ’ ανάγκη από μια οικογένεια που τη θεωρεί εξ ορισμού ένοχη, αλλά την παρακολουθεί να υπομένει καρτερικά τον Γολγοθά προς το οριστικό τέλος.

Η Hannah Kent μεταφέρει τον αναγνώστη στα σπιτικά της Ισλανδίας και περιγράφει τα ήθη, τα έθιμα και τη νοοτροπία των Ισλανδών του 19ου αιώνα, τόσο παραστατικά, που το ταξίδι στα παγωμένα Ισλανδικά εδάφη είναι εγγυημένο.

Οι οπτικές γωνίες που εναλλάσσονται ανάμεσα στην απλή διήγηση και την εξομολόγηση της μελλοθάνατης γυναίκας είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα στοιχεία του βιβλίου. Η αφήγησή της είναι ζωντανή και τα τραγικά πρόσωπα της ιστορίας αποκαλύπτονται συναισθηματικά, φτάνοντας στην κορύφωση της αλήθειας που αναγκάζονται να αποδεχτούν.

Παράλληλα με την αφηγηματικότητα, η Kent αγγίζει, ειρωνεύεται και στηλιτεύει τις κοινωνικές νόρμες της εποχής, αλλά αποδέχεται εν τέλει τον αναπόφευκτο συμβιβασμό των ηρώων της με τα δεδομένα. Εξερευνά τον ψυχισμό εκείνων που φλερτάρουν με το επαναστατικό στοιχείο μέσα τους, προκειμένου να αισθανθούν πως η ανθρωπιά είναι ακόμα άθικτη στην ψυχή τους και ταυτόχρονα σκιαγραφεί τους πιο φανατικούς του συστήματος που μένουν ακλόνητοι, για να δηλώσουν την ισχύ και το αμετάκλητο των αποφάσεών του.

Ώρες ώρες ώμο, άλλες ποιητικό και συμβολικό, το «Έθιμα Ταφής» δεν είναι απλά ένα βιβλίο. Είναι η απόδειξη ότι η εμπειρία ενός άλλου ανθρώπου, όταν στηριχθεί στις σωστές λέξεις, μπορεί να βιωθεί από τον καθένα μας. Είναι ένα βιβλίο με βαριά ατμόσφαιρα, από εκείνα που σου αφήνουν μια αίσθηση που δύσκολα θα ξεχάσεις. Το προτείνω, με μόνη επιφύλαξη να μη βρίσκεται ο αναγνώστης σε άσχημη ψυχολογική διάθεση, ώστε να μπορέσει να σηκώσει το συναισθηματικό φορτίο που προκαλεί. Είναι μια ιστορία που αξίζει να διαβαστεί.

Μυθιστόρημα - Εκδόσεις Ίκαρος

Ομολογώ πως «Ο Στόουνερ» του John Williams μου φάνηκε στην αρχή κάπως στεγνό, απαλλαγμένο από συναίσθημα. Όμως έτσι ήταν ο Στόουνερ. Μεγάλωσε ως άνθρωπος της γης για ν’ αντιληφθεί έπειτα πώς – στην ουσία του – ήταν άνθρωπος των γραμμάτων. Στη στείρα από ενθουσιασμό ατμόσφαιρα του Πανεπιστημίου, επιβιώνει από δυο παγκόσμιους πολέμους και μια αποτυχημένη συζυγική ζωή. Η μοίρα όμως παραμονεύει να του ξυπνήσει το άσβεστο πάθος για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία, τη διδασκαλία, τον έρωτα και τη ζωή την ίδια.

Η εμβληματική, βαθιά και αποκαλυπτική γραφή του Williams παρακολουθεί έναν θνητό πρωταγωνιστή να εξελίσσεται μέσα στον στίβο της καθημερινότητας. Μια λανθασμένη επιλογή κι ένας αδιέξοδος γάμος με μια γυναίκα ψυχρή κι απορροφημένη από τη ματαιοδοξία της καταδικάζουν τον Στόουνερ σ’ ένα σπιτικό που μυρίζει εγκατάλειψη.

Η Ίντιθ, έναν χαρακτήρας γεμάτος άμυνες, ανασφάλειες και απόρθητα επικοινωνιακά τείχη, προσωποποιεί την αντίθεση στη θέληση του άντρα της για πρόοδο και αρμονική συνύπαρξη.

Επαγγελματικά, ο Στόουνερ περνά από όλα τα στάδια˙ της στασιμότητας, της αναγνώρισης, της επιτυχίας, του ανταγωνισμού. Η άρνηση του, κατά τ’ άλλα συμβατικότατου, καθηγητή να συμβιβαστεί με την πολιτική γραμμή των συναδέλφων του στο Πανεπιστήμιο, δημιουργούν έναν σιωπηρό επαναστάτη, έναν πείσμονα υπέρ των αξιών, ο οποίος, αν και δεν προσπαθεί ν’ αλλάξει τον κόσμο, καταφέρνει κάτι ίσως ακόμα πιο δύσκολο. Ν’ αλλάξει τον εαυτό του. Σ’ αυτό θα συντελέσει η Κάθριν, η γυναίκα που θα του επιβεβαιώσει πως η αγάπη δεν είναι τίποτε άλλο παρά τρόπος ζωής.

Αν η βιογραφική απλότητα της αρχής, σας φανεί απογοητευτική ή κουραστική, μη μείνετε στην επιφάνεια. Είναι απλά αυτό που ο Williams επίτηδες σκιαγραφεί, για να έρθει σε αντίθεση με το βάθος που ακολουθεί. Η δε συγκινητική περιγραφή των τελευταίων σελίδων είναι αναμφίβολα ένα δώρο στη λογοτεχνία.

Σημείωση: Προτείνω να αφήσετε την εισαγωγή για το τέλος, καθώς αποκαλύπτει πολλά για την υπόθεση του βιβλίου.

Μυθιστόρημα - Εκδόσεις Gutenberg

«Η Σονάτα της Άνοιξης» της Ελένης Σίντου είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με καταιγιστική δράση. Μια αλυσίδα «ιδιαίτερων» κι ανατριχιαστικών φόνων ξεκινά με φόντο τα χειμερινά Ιωάννινα. Το πέπλο της ομίχλης που καλύπτει το τοπίο προσομοιάζει με το πέπλο μυστηρίου που καλείται να τραβήξει η Διευθύντρια της Ασφάλειας, Μιχαέλα Θεοδότου, για να συλλάβει τον δράστη και να προλάβει επερχόμενες δολοφονίες. 

Με τα γεγονότα να εξελίσσονται απανωτά, παρακολουθούμε εναγωνίως την προσπάθεια της Αστυνόμου να μπει στη σκέψη ενός serial killer που αγαπά τον Vivaldi, τον Σαχτούρη και χαρακτηρίζει τον εαυτό του «καλλιτέχνη». Η διεστραμμένη τέχνη του μαγαρίζει το γραφικό τοπίο της πόλης και ταράσσει την ηρεμία της σε τρομακτικό βαθμό.

Η σκοτεινή ατμόσφαιρα που δημιουργείται από την αφήγηση σε συνδυασμό με τα στοιχεία που αποκαλύπτονται αριστοτεχνικά την κατάλληλη στιγμή καταδεικνύουν ότι η Ελένη Σίντου έχει χτίσει την ιστορία με πολλή προσοχή και μεράκι. Η γλώσσα είναι απλή και η περιγραφή των σκηνών έχει μια αμεσότητα που βάζει αυτόματα τον αναγνώστη στη θέση της πρωταγωνίστριας, η οποία είναι ένα σύγχρονο πρότυπο δυναμικής, ανεξάρτητης και ενεργητικής γυναίκας. Η Μιχαέλα Θεοδότου υμνεί με τη στάση της τη γυναικεία θέση σ’ ένα ανδροκρατούμενο επάγγελμα και διεκδικεί την αναγνώριση με τις εξαιρετικές ικανότητες, το εύστροφο μυαλό της αλλά και τη διαίσθησή που κάποιες φορές την οδηγεί στο επόμενο βήμα. Έκδηλη είναι επίσης η έρευνα που έχει κάνει η συγγραφέας σχετικά με τις διαδικασίες που τηρούνται σε περιπτώσεις δολοφονιών, τις αρχές που εμπλέκονται, αλλά και το πώς αποδίδεται το ψυχολογικό προφίλ ενός δράστη.

Πρόκειται για ένα απολαυστικό μυθιστόρημα της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας και απ’ όσο μας αφήνει η Ελένη να καταλάβουμε, έπεται και συνέχεια!

Μυθιστόρημα - Εκδόσεις Κύφαντα

Με τη γνωστή του θεατρικότητα, που αγγίζει σε σημεία τα όρια της εμμονικά αναλυτικής αφήγησης, ο Gaston Leroux , ο συγγραφέας του πασίγνωστου βιβλίου «το Φάντασμα της Όπερας» ξετυλίγει το "Μυστήριο του Κίτρινου Δωματίου".

Οι εξομολογητικές τεχνικές του και η αμεσότητα με την οποία ο αφηγητής απευθύνεται στον αναγνώστη, όντας και ο ίδιο μέρος του μυστηρίου, μας εμπλέκουν ενεργά και μας προσκαλούν να συμμετάσχουμε στη λύση του μυστηρίου. Αρχικά δε φαίνεται να είναι δύσκολο, καθώς έχουμε στη διάθεσή μας ακριβώς όσα στοιχεία έχει και ο αφηγητής. Εκείνο που μας λείπει είναι το χαρισματικό μυαλό του δημοσιογράφου Ζοζέφ Ρουλεταμπίλ με το αστυνομικό δαιμόνιο, τον οποίο παρακολουθούμε να προσπαθεί να "ακολουθήσει το νήμα της σκέψης του από τη σωστή μεριά". Ο Ρουλεταμπίλ συλλέγει στοιχεία τόσο με τη λογική, όσο και με την παρατηρητικότητά του, σε μια υπόθεση που ο δολοφόνος μοιάζει με Φάντασμα.

Στη διάρκεια των ερευνών τους για τη διάλυση της ύλης, η κόρη του επιστήμονα Στάγκερσον δέχεται μια δολοφονική επίθεση στο ερμητικά κλειστό σαν θησαυροφυλάκιο δωμάτιό της. Πώς κατάφερε να βγει ο δολοφόνος από το Κίτρινο δωμάτιο; Αυτή είναι η ερώτηση που, ακόμα κι όταν έχει πια αποκαλυφθεί η ταυτότητα του εγκληματία, δίνει άλλη διάσταση στην πρωτοφανή αυτή υπόθεση.

Επηρεασμένος από τη δική του καριέρα ως δικαστικός ρεπόρτερ, ο Leroux συνθέτει μια αστυνομική ιστορία, χωρίς να φιλοδοξεί να φτάσει τον Doyle - όπως ισχυρίζεται ο αφηγητής - αλλά επιθυμώντας σίγουρα να κάνει μια εντυπωσιακή είσοδο στον χώρο της λογοτεχνίας, μιας κι αυτό αποτελεί το πρώτο του βιβλίο.

Για τους λάτρεις της αστυνομικής λογοτεχνίας αποτελεί ένα αξιόλογο ανάγνωσμα με εξαιρετικά απροσδόκητο τέλος.

Μυθιστόρημα - Εκδόσεις Διόπτρα

Το «Αντίο Φαντάσματα» είναι ένα βιβλίο αληθινό, βιωματικό και ειλικρινές. Η Nadia Terranova αποδεικνύει με ακρίβεια πως η μνήμη είναι ο χειρότερος βασανιστής μας, οι πληγές που δεν κλείσαμε ποτέ γίνονται οι εμμονές που δε μας αφήνουν να ζήσουμε το παρόν και η διαδικασία του πένθους είναι ο πιο υγιής τρόπος να πεις αντίο στα φαντάσματα που στοιχειώνουν την καρδιά και το μυαλό σου.

Η Ίντα επιστρέφει στο πατρικό της έπειτα από έκκληση της μητέρας της να τη βοηθήσει στο ξεσκαρτάρισμα πριν την ανακαίνιση του σπιτιού. Η κοπέλα δέχεται κι έρχεται αντιμέτωπη με τον χώρο και τα αντικείμενα που της θυμίζουν έναν άλλο εαυτό, κάθε πτυχή του οποίου κρύβει τον πόνο για τον πατέρα που ξαφνικά, πριν χρόνια, εγκατέλειψε μάνα και κόρη, χωρίς εξήγηση, χωρίς αντίο.

Ένα βιβλίο που βοηθά τους "επιζώντες" να κλείσουν κεφάλαια της ζωής τους μέσα από την ταύτιση με την ηρωίδα και τη γραφή της Nadia που εμπεριέχει στοιχεία ψυχολογίας.

Ωραία γραφή, καλή ροή και μια ιστορία απώλειας που μπορεί να φαίνεται απλή ή ασήμαντη, αλλά μέσα από την οπτική των βιωμάτων παίρνει εντελώς διαφορετική διάσταση.

Μυθιστόρημα - Εκδόσεις Μεταίχμιο

Το «Ανεμώλια» του Ισίδωρου Ζουργού είναι ένα βιβλίο που ακροβατεί ανάμεσα στην ποίηση και την αποσπασματική αφήγηση από μνήμης, δηλώνει ειλικρινές αλλά και αλληγορικό. Μια μικρή Οδύσσεια που εκτυλίσσεται στα σύνορα 20ου και 21ου αιώνα. Ο Νίκος Χαλκίνης, αφηγητής και πρωταγωνιστής αυτού του ταξιδιού, λικνίζει την πένα του ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν παίρνοντας θέση Ομήρου και Οδυσσέα ταυτόχρονα.

Στην αρχή, η ροή είναι πιο αργή κι ο αναγνώστης ίσως δυσκολευτεί να παρακολουθήσει την περιγραφή των ηρώων που γίνεται τμηματικά σε όλο το βιβλίο.

Μετά τη μέση, το τοπίο είναι πιο ξεκάθαρο, ο Νίκος έχει ήδη συστήσει επαρκώς τους συντρόφους του και το νήμα έχει αρχίσει να ξετυλίγεται. Η ανδρική φιλία υμνείται και αναλύεται, η γυναίκα γίνεται ωραία Ελένη, Κίρκη, Σκύλλα, Καλυψώ, Πηνελόπη και το επικό πάθος διαιωνίζεται.

Πόσο αλλάζει ο άνθρωπος; Μπορεί να φτάσει να γίνει ο Κανένας για να βρει τον ήρωα μέσα του; Τι νόημα έχει τελικά το ταξίδι; Ποιος αξίζει να είναι ο προορισμός και ποια η θέση του ανθρώπου στο ενδιάμεσο; Ερωτήματα και προβληματισμοί που τίθενται και απαντώνται από την ιστορία, αποδεικνύοντας ότι καμιά φορά τα λόγια του αέρα (Ανεμώλια) μπορεί να έχουν συνέπειες για τη μοίρα μεγαλύτερες από το αναμενόμενο.

Μυθιστόρημα - Εκδόσεις Πατάκη

Το «Τι είδε η γυναίκα του Λωτ» της Ιωάννας Μπουραζοπούλου είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία και ο λόγος είναι ότι ενώνει εκπληκτικά δυο στοιχεία˙ τη δυστοπία με το ψυχογράφημα. Πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα το οποίο εκτυλίσσεται σε μια Ευρώπη με εντελώς διαφορετική μορφολογία εξαιτίας μιας βιβλικής καταστροφής. Το μωβ άλας ήρθε στην επιφάνεια και από τη μια χαρίζει ζωή κι από την άλλη τη δηλητηριάζει.

Στην Αποικία, το μόνο μέρος της περιοχής του αλατιού που κατοικείται, συντελείται ένας μυστηριώδης φόνος, τον οποίο καλείται να λύσει ο ντετέκτιβ Φιλέας Μπουκ, χωρίς ανακρίσεις, χωρίς επιτόπου έρευνα, με μόνο στοιχείο τις επιστολές έξι ανθρώπων. Οι έξι πρωταγωνιστές κατέχουν εξέχουσες θέσεις στην Αποικία.

Όλοι συνδέονται με το θύμα και όλοι εν δυνάμει θα το ήθελαν νεκρό, αν  ο θάνατός του δε σήμαινε ταυτόχρονα και τη δική τους καταδίκη. Οι επιστολές αποτελούν ένα βαθύτατο ψυχογράφημα του κάθε χαρακτήρα και διηγούνται την ιστορία από έξι διαφορετικές οπτικές που συμπληρώνουν ή αντικρούουν η μία την άλλη.

Η δεινότητα της γραφής της Ιωάννας Μπουραζοπούλου είναι εμφανής καθ’ όλη την διάρκεια και κυρίως στην αλλαγή ύφους που επιτυγχάνει στις επιστολές. Οι έξι πρωταγωνιστές είναι άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους, κατέχουν αντίπαλες θέσεις και πρεσβεύουν αντικρουόμενες ιδεολογίες. Παρόλ’ αυτά ο ψυχισμός του καθενός σκιαγραφείται με απόλυτη ακρίβεια και βάθος, σε σημείο που να μπορεί ο αναγνώστης να διακρίνει τα πιο ασυνείδητα κίνητρα των πράξεών τους.

Ένα άλλο αξιοθαύμαστο στοιχείο του βιβλίου είναι η στοιχειοθετημένη έρευνα που έχει κάνει η Μπουραζοπούλου για να δομήσει τον κόσμο της δυστοπίας και να μας παρουσιάσει την αλήθεια του. Οι λεπτομέρειες που ενισχύουν την πειστικότητα των περιγραφών, δημιουργούν την αίσθηση πως το «Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;» θα άξιζε να μεταφερθεί στον κινηματογράφο.

Η λύση του μυστηρίου έρχεται να προσθέσει ένα ικανοποιητικό από όλες τις απόψεις τέλος στο βιβλίο και να θέσει άπειρους προβληματισμούς για τον σημερινό κόσμο και την ανθρώπινη συνείδηση.

Πρόκειται για ένα βιβλίο με εξαιρετική πλοκή, δυνατούς χαρακτήρες και αμείωτο ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία σελίδα.

Μυθιστόρημα - Εκδόσεις Καστανιώτη

"Η συγγραφή είναι ψυχοθεραπεία" ακούγεται συχνά από τα χείλη των συγγραφέων. Είναι πράγματι μια διαδικασία πάλης μεταξύ έμπνευσης και εαυτού, εργατικότητας και ταλέντου, φιλοδοξίας και πραγματικότητας. Η συγγραφή μπορεί να σε φτάσει στα όριά σου, να σε φέρει αντιμέτωπο με τα τραύματά σου, να σε ρίξει στον λάκκο της αμφισβήτησης και να σε αφήσει να βρεις τρόπο για να αναδυθείς στην επιφάνεια χωρίς καμιά βοήθεια.

Χωρίς βοήθεια; Όχι πια! Μέσα από το εγχειρίδιο συγγραφής "Συγγραφέας! Είμαι;" η Κατερίνα Τσαμπά και η Βιργινία Γεωργίου, σε ρόλο Αριάδνης, εναποθέτουν την άκρη του νήματος στα χέρια των συγγραφέων και τους βοηθούν να βγουν από τον λαβύρινθο με μεθοδικότητα, πρόγραμμα και εσωτερική διερεύνηση.

Το βιβλίο χωρίζεται σε 52 εβδομάδες, στο πέρας των οποίων έχει επιτευχθεί η συγγραφή μιας νουβέλας. Κάθε βδομάδα, ο συγγραφέας κάνει ένα βήμα, αναρωτιέται επάνω σ' αυτό και προσθέτει τη δική του θεώρηση των πραγμάτων και του εαυτού του. Ανά τρίμηνο, τίθεται νέος επιμέρους στόχος, τον οποίο η Κατερίνα και η Βιργινία αναλύουν, ενώ δίνονται και βοηθήματα συγγραφής προς μελέτη, συμβουλές για την επιμέλεια, την έκδοση και την προώθηση του βιβλίου. Στο τέλος, παρατίθενται υποσημειώσεις σχετικές με τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει ο συγγραφέας κατά την πορεία της δημιουργίας, αλλά και στην επαφή του με τους επαγγελματίες που θα χρειαστεί.

Το "Συγγραφέας! Είμαι;" είναι ένα εγχειρίδιο το οποίο αποσαφηνίζει στοιχεία που ένας νέος συγγραφέας δεν δύναται να γνωρίζει. Είναι όμως κι ένα εργαλείο αυτοπαρατήρησης που βοηθά τον συγγραφέα να καταλάβει σε βάθος, όχι μόνο το "γιατί" γράφει, αλλά και το "τι" και "πώς" γράφει, ερωτήσεις των οποίων τις απαντήσεις έχουμε συχνά συγκεχυμένες μέσα στο μυαλό μας. Τέλος, χτίζει ένα ασφαλές οργανωτικό πλαίσιο γύρω από τη δημιουργική διαδικασία και προστατεύει τον γράφοντα από τις ίδιες του τις ανασφάλειες. Το μόνο που ζητά είναι συνέπεια και αφοσίωση για να μπορέσει να λειτουργήσει.

Απευθύνεται τόσο σε επίδοξους συγγραφείς, όσο και σ' εκείνους που έχουν κάνει τα πρώτα βήματα, αλλά συνεχίζουν να νιώθουν αστάθεια στο πάτημά τους.

Εγχειρίδιο συγγραφής και Οδηγός αυτογνωσίας - Εκδόσεις:The Law of Success Publishing